resiliens
| resiliens | |
| clásico (AFI) | /reˈsi.li.ens/ |
| eclesiástico (AFI) | /reˈsi.li.ens/ |
| silabación | re-si-li-ēns |
| acentuación | esdrújula |
| longitud silábica | tetrasílaba |
| rima | i.li.ens |
Forma verbal
[editar]- 1
- Participio presente activo de resiliō.
Declinación
[editar]Declinación de resiliēns, resiliēns, resiliēns tipo: tercera declinación, dos terminaciones, tercera declinación, participio [▲▼]
| Singular | |||
|---|---|---|---|
| Masculino | Femenino | Neutro | |
| Nominativo | m. resiliēns | f. resiliēns | n. resiliēns |
| Genitivo | m. resilientis | f. resilientis | n. resilientis |
| Dativo | m. resilientī | f. resilientī | n. resilientī |
| Acusativo | m. resilientem | f. resilientem | n. resiliēns |
| Ablativo | m. resilientePART, resilientīADJ | f. resilientePART, resilientīADJ | n. resilientePART, resilientīADJ |
| Vocativo | m. resiliēns | f. resiliēns | n. resiliēns |
| Plural | |||
| Masculino | Femenino | Neutro | |
| Nominativo | m. resilientēs | f. resilientēs | n. resilientia |
| Genitivo | m. resilientium | f. resilientium | n. resilientium |
| Dativo | m. resilientibus | f. resilientibus | n. resilientibus |
| Acusativo | m. resilientēs, resilientīs | f. resilientēs, resilientīs | n. resilientia |
| Ablativo | m. resilientibus | f. resilientibus | n. resilientibus |
| Vocativo | m. resilientēs | f. resilientēs | n. resilientia |