Ir al contenido

resilio

De Wikcionario, el diccionario libre
resiliō
clásico (AFI) [rɛˈsɪ.lɪ.oː]

Etimología

[editar]

Del prefijo re- y saliō ('saltar').[1]

Verbo intransitivo

[editar]
1
Retroceder repentinamente, saltar para atrás.[1]
b
Transferido: retirar su participación en (una transacción), retirarse.[1]
2
Saltar horrorizado o disgustado para atrás.[1]
b
Figurado: cejar, recular (de una práctica, idea, etc.).[1]
3
Dícese de cosas: ser rechazado (por una superficie resistente), rebotar.[1]
4
Volver a un tamaño más pequeño, comprimirse nuevamente.[1]

Conjugación

[editar]
Conjugación de resiliō, resilīre, resiluī, resultum(cuarta conjugación, defectivo, regular) []
Formas no personales (verboides)
Infinitivo activo resilīre, resiluisse
Infinitivo pasivo resilīrī
Participio activo resiliēns, resultūrus
Participio pasivo resiliendus, resultus
Gerundio resiliendī, resiliendō, resiliendum
Supino resultum, resultū
Formas personales
Modo indicativo
ego is, ea, id nōs vōs eī, eae, ea
Presente resiliō resilīs (id)resilit resilīmus resilītis resiliunt
Pretérito imperfecto resiliēbam resiliēbās (id)resiliēbat resiliēbāmus resiliēbātis resiliēbant
Futuro resiliam resiliēs (id)resiliet resiliēmus resiliētis resilient
Pretérito perfecto resiluī resiluistī (id)resiluit resiluimus resiluistis resiluērunt, resiluēre
Pretérito pluscuamperfecto resilueram resiluerās (id)resiluerat resiluerāmus resiluerātis resiluerant
Futuro perfecto resiluerō resilueris (id)resiluerit resiluerimus resilueritis resiluerint
Presente pasivo (id)resilītur
Pretérito imperfecto pasivo (id)resiliēbātur
Futuro pasivo (id)resiliētur
Modo subjuntivo
ut ego ut tū ut is, ut ea, ut id ut nōs ut vōs ut eī, ut eae, ut ea
Presente resiliam resiliās (id)resiliat resiliāmus resiliātis resiliant
Pretérito imperfecto resilīrem resilīrēs (id)resilīret resilīrēmus resilīrētis resilīrent
Pretérito perfecto resiluerim resiluerīs (id)resiluerit resiluerīmus resiluerītis resiluerint
Pretérito pluscuamperfecto resiluissem resiluissēs (id)resiluisset resiluissēmus resiluissētis resiluissent
Presente pasivo (id)resiliātur
Pretérito imperfecto pasivo (id)resilīrētur
Modo imperativo
(tū) (is, ea, id) (vōs) (eī, eae, ea)
Presente resilī (id) resilīte
Futuro resilītō (id)resilītō resilītōte resiliuntō
Presente pasivo (id)
Futuro pasivo (id)resilītor
Leyenda: † arcaico, x no normativo, cambio ortográfico, irregularidad

Referencias y notas

[editar]
  1. 1 2 3 4 5 6 7 Oxford Latin Dictionary. Editado por: P. G. W. Glare. Editorial: Oxford University Press. Oxford, 1983.