victus
| victus | |
| clásico (AFI) | /ˈwik.tus/ |
| eclesiástico (AFI) | /ˈvik.tus/ |
| silabación | vic-tus |
| acentuación | llana |
| longitud silábica | bisílaba |
| rima | ik.tus |
Forma verbal
[editar]- 1
- Participio perfecto pasivo de vincō.
Declinación
[editar]Declinación de victus, victa, victum tipo: primera y segunda declinación [▲▼]
| Singular | |||
|---|---|---|---|
| Masculino | Femenino | Neutro | |
| Nominativo | m. victus | f. victa | n. victum |
| Genitivo | m. victī | f. victae | n. victī |
| Dativo | m. victō | f. victae | n. victō |
| Acusativo | m. victum | f. victam | n. victum |
| Ablativo | m. victō | f. victā | n. victō |
| Vocativo | m. victe | f. victa | n. victum |
| Plural | |||
| Masculino | Femenino | Neutro | |
| Nominativo | m. victī | f. victae | n. victa |
| Genitivo | m. victōrum | f. victārum | n. victōrum |
| Dativo | m. victīs | f. victīs | n. victīs |
| Acusativo | m. victōs | f. victās | n. victa |
| Ablativo | m. victīs | f. victīs | n. victīs |
| Vocativo | m. victī | f. victae | n. victa |