ára
Apariencia
| ára | |
| pronunciación (AFI) | /ˈa.ɾa/ |
| silabación | á-ra |
| longitud silábica | bisílaba |
| rima | a.ɾa |
Etimología 1
[editar]Si puedes, incorpórala: ver cómo.
Sustantivo
[editar]Islandés
[editar]| ára | |
| pronunciación | falta agregar |
Etimología 1
[editar]Del griego antiguo αὔρα (áura, 'brisa'), "aire".
Sustantivo femenino y fuerte
[editar]- 1
- Aura.
Etimología 2
[editar]De ár.
Verbo impersonal y débil
[editar]- 1
- Ser un año (bueno o malo).[cita requerida]
- Uso: se utiliza acompañado de adverbios como vel o illa.
Forma flexiva
[editar]Forma sustantiva
[editar]- 1
- Forma del genitivo indeterminado plural de ár.
Referencias y notas
[editar]Categorías:
- Guaraní
- GN:Palabras bisílabas
- GN:Rimas:a.ɾa
- GN:Páginas sin audios
- GN:Sustantivos
- GN:Lemas
- Lemas
- Islandés
- IS:Páginas sin audios
- IS:Palabras provenientes del griego antiguo
- IS:Sustantivos femeninos
- IS:Sustantivos fuertes
- IS:Sustantivos
- IS:Lemas
- IS:Palabras endógenas
- IS:Verbos impersonales
- IS:Verbos débiles
- IS:Verbos
- IS:Formas sustantivas en genitivo indeterminado
- IS:Formas sustantivas en plural