brutus
Apariencia
| brutus | |
| clásico (AFI) | /ˈbruː.tus/ |
| eclesiástico (AFI) | /ˈbru.tus/ |
| silabación | brū-tus |
| acentuación | llana |
| longitud silábica | bisílaba |
| rimas | u.tus, uː.tus |
Etimología
[editar]Del protoitálico *gʷrūto-, y este del protoindoeuropeo *gʷrh₂uto- ('pesado').[1] Compárese el letón grūts ('pesado').[1]
→ gravis.
Adjetivo
[editar]| Comparación | |
| Comparativo: | brūtior¹ |
| Superlativo: | brūtissimus¹ |
| ¹ sin testimonios en el clásico | |
- 1
- Pesado, inerte.[2]
- Ejemplo:
brutum pondus→ peso inerte → peso muerto.
- Ejemplo:
- 2
- Bruto, necio, insensible, irracional.[2]
Declinación
[editar]Declinación de brūtus, brūta, brūtum tipo: primera y segunda declinación [▲▼]
| Singular | |||
|---|---|---|---|
| Masculino | Femenino | Neutro | |
| Nominativo | m. brūtus | f. brūta | n. brūtum |
| Genitivo | m. brūtī | f. brūtae | n. brūtī |
| Dativo | m. brūtō | f. brūtae | n. brūtō |
| Acusativo | m. brūtum | f. brūtam | n. brūtum |
| Ablativo | m. brūtō | f. brūtā | n. brūtō |
| Vocativo | m. brūte | f. brūta | n. brūtum |
| Plural | |||
| Masculino | Femenino | Neutro | |
| Nominativo | m. brūtī | f. brūtae | n. brūta |
| Genitivo | m. brūtōrum | f. brūtārum | n. brūtōrum |
| Dativo | m. brūtīs | f. brūtīs | n. brūtīs |
| Acusativo | m. brūtōs | f. brūtās | n. brūta |
| Ablativo | m. brūtīs | f. brūtīs | n. brūtīs |
| Vocativo | m. brūtī | f. brūtae | n. brūta |
Locuciones
[editar]- brūtum pondus -[1]- peso muerto
Descendientes
[editar]Referencias y notas
[editar]- 1 2 Michiel de Vaan. Etymological Dictionary of Latin and the Other Italic Languages. Página 76. Editorial: Leiden. Brill, 2008. ISBN: 9789004167971.
- 1 2 Oxford Latin Dictionary. Editado por: P. G. W. Glare. Editorial: Oxford University Press. Oxford, 1983.