extraneus
| extraneus | |
| clásico (AFI) | /eksˈtraː.news/ |
| eclesiástico (AFI) | /eksˈtra.news/ |
| silabación | ex-trā-neus |
| acentuación | llana |
| longitud silábica | trisílaba |
| rimas | aː.news, a.news |
Etimología 1
[editar]De extrā y el sufijo āneus.[1]
Adjetivo
[editar]- 1
- Que no pertenece a la familia de uno (o a su hogar), extraño.[1]
- Uso: se emplea también como sustantivo, (masculino o femenino: un extraño).
- 2
- Que concierne a asuntos fuera del hogar.[1]
- 3
- Que proviene del extranjero, extranjero, foráneo, forastero.[1]
- Sinónimos: adventicius, alienus, externus, peregrinus.
- Ejemplo:
nullus est reliquus rex, nulla gens, nulla natio quam pertimescatis; nullum adventicium, nullum extraneum malum est quod insinuare in hanc rem publicam possit.→ Ya no resta rey, linaje o nación al que temer, ni mal foráneo o extranjero que pueda insinuarse en esta república.
- 4
- No inherente, adventicio, externo.[1]
Descendientes
[editar]Declinación
[editar]Declinación de extrāneus, extrānea, extrāneum tipo: primera y segunda declinación [▲▼]
| Singular | |||
|---|---|---|---|
| Masculino | Femenino | Neutro | |
| Nominativo | m. extrāneus | f. extrānea | n. extrāneum |
| Genitivo | m. extrāneī | f. extrāneae | n. extrāneī |
| Dativo | m. extrāneō | f. extrāneae | n. extrāneō |
| Acusativo | m. extrāneum | f. extrāneam | n. extrāneum |
| Ablativo | m. extrāneō | f. extrāneā | n. extrāneō |
| Vocativo | m. extrānee | f. extrānea | n. extrāneum |
| Plural | |||
| Masculino | Femenino | Neutro | |
| Nominativo | m. extrāneī | f. extrāneae | n. extrānea |
| Genitivo | m. extrāneōrum | f. extrāneārum | n. extrāneōrum |
| Dativo | m. extrāneīs | f. extrāneīs | n. extrāneīs |
| Acusativo | m. extrāneōs | f. extrāneās | n. extrānea |
| Ablativo | m. extrāneīs | f. extrāneīs | n. extrāneīs |
| Vocativo | m. extrāneī | f. extrāneae | n. extrānea |