Ir al contenido

factum

De Wikcionario, el diccionario libre
factum
clásico (AFI) /ˈfak.tum/
eclesiástico (AFI) /ˈfak.tum/
silabación fac-tum
acentuación llana
longitud silábica bisílaba
rima ak.tum

Etimología 1

[editar]

De factus.

Sustantivo neutro

[editar]
1
Hecho, acción, empresa, trabajo, obra.

Declinación

[editar]
Declinación de factum, factītipo: segunda declinación []
Singular Plural
Nominativo sg.factum pl.facta
Genitivo sg.factī pl.factōrum
Dativo sg.factō pl.factīs
Acusativo sg.factum pl.facta
Ablativo sg.factō pl.factīs
Vocativo sg.factum pl.facta

Forma flexiva

[editar]

Forma verbal

[editar]
1
Supino acusativo de faciō.

Forma de participio

[editar]
2
Nominativo singular neutro de factus, participio perfecto pasivo de faciō.
3
Acusativo singular neutro de factus.
4
Vocativo singular neutro de factus.
5
Acusativo singular masculino de factus.

Referencias y notas

[editar]