fortuitus
Apariencia
| fortuitus | |
| clásico (AFI) | /forˈtu.i.tus/ |
| eclesiástico (AFI) | /forˈtu.i.tus/ |
| silabación | for-tu-i-tus |
| acentuación | esdrújula |
| longitud silábica | tetrasílaba |
| rima | u.i.tus |
Etimología
[editar]De fors, "azar", a su vez de ferre, "acarrear", en última instancia del protoindoeuropeo *bhrtis-
Adjetivo
[editar]Declinación
[editar]Declinación de fortuītus, fortuīta, fortuītum tipo: primera y segunda declinación [▲▼]
| Singular | |||
|---|---|---|---|
| Masculino | Femenino | Neutro | |
| Nominativo | m. fortuītus | f. fortuīta | n. fortuītum |
| Genitivo | m. fortuītī | f. fortuītae | n. fortuītī |
| Dativo | m. fortuītō | f. fortuītae | n. fortuītō |
| Acusativo | m. fortuītum | f. fortuītam | n. fortuītum |
| Ablativo | m. fortuītō | f. fortuītā | n. fortuītō |
| Vocativo | m. fortuīte | f. fortuīta | n. fortuītum |
| Plural | |||
| Masculino | Femenino | Neutro | |
| Nominativo | m. fortuītī | f. fortuītae | n. fortuīta |
| Genitivo | m. fortuītōrum | f. fortuītārum | n. fortuītōrum |
| Dativo | m. fortuītīs | f. fortuītīs | n. fortuītīs |
| Acusativo | m. fortuītōs | f. fortuītās | n. fortuīta |
| Ablativo | m. fortuītīs | f. fortuītīs | n. fortuītīs |
| Vocativo | m. fortuītī | f. fortuītae | n. fortuīta |