Ir al contenido

fortuitus

De Wikcionario, el diccionario libre
fortuitus
clásico (AFI) /forˈtu.i.tus/
eclesiástico (AFI) /forˈtu.i.tus/
silabación for-tu-i-tus
acentuación esdrújula
longitud silábica tetrasílaba
rima u.i.tus

Etimología

[editar]

De fors, "azar", a su vez de ferre, "acarrear", en última instancia del protoindoeuropeo *bhrtis-

Adjetivo

[editar]
1
Fortuito, accidental, azaroso

Declinación

[editar]
Declinación de fortuītus, fortuīta, fortuītumtipo: primera y segunda declinación []
Singular
Masculino Femenino Neutro
Nominativo m.fortuītus f.fortuīta n.fortuītum
Genitivo m.fortuītī f.fortuītae n.fortuītī
Dativo m.fortuītō f.fortuītae n.fortuītō
Acusativo m.fortuītum f.fortuītam n.fortuītum
Ablativo m.fortuītō f.fortuītā n.fortuītō
Vocativo m.fortuīte f.fortuīta n.fortuītum
Plural
Masculino Femenino Neutro
Nominativo m.fortuītī f.fortuītae n.fortuīta
Genitivo m.fortuītōrum f.fortuītārum n.fortuītōrum
Dativo m.fortuītīs f.fortuītīs n.fortuītīs
Acusativo m.fortuītōs f.fortuītās n.fortuīta
Ablativo m.fortuītīs f.fortuītīs n.fortuītīs
Vocativo m.fortuītī f.fortuītae n.fortuīta

Referencias y notas

[editar]