infancia
Apariencia
| infancia | |
| seseante (AFI) | [ĩɱˈfãnsja] |
| no seseante (AFI) | [ĩɱˈfãn̟θja] |
| silabación | in-fan-cia |
| acentuación | llana |
| longitud silábica | trisílaba |
| rimas | an.θja, an.sja |
Etimología
[editar]Del latín infantia, y esta de infans, a su vez del privativo in- y fans, de fari, "hablar"
Sustantivo femenino
[editar]infancia ¦ plural: infancias
Locuciones
[editar]- jardín de infancia
- no tuvo infancia: manera de denotar que una persona aún no ha madurado o le tocó pasar vicisitudes en su niñez.
Véase también
[editar]Traducciones
[editar]Traducciones [▲▼]
- Alemán: [1–2] Kindheit (de).
- Catalán: [1–2] infància (ca).
- Danés: [1–2] barndom (da).
- Esperanto: [1–2] infanaĝo (eo).
- Finés: [1–2] lapseus (fi).
- Francés: [1–2] enfance (fr).
- Ido: [1–2] infanteso (io).
- Inglés: [1–2] infancy (en).
- Islandés: [1–2] barnæska (is).
- Italiano: [1–2] infanzia (it).
- Neerlandés: [1–2] kindsheid (nl) (femenino); [1-2] kinderjaren (nl) (común); [3] kinderschaar (nl) (común).
- Portugués: [1–2] infância (pt).
- Ruso: [1–2] детство (ru).
- Sueco: [1–2] barndom (sv).