marc'hegezh

De Wikcionario, el diccionario libre
Ir a la navegación Ir a la búsqueda

Bretón[editar]

 marc'hegezh
Pronunciación (AFI):  /marˈɣeː.ɡɛs/
Variante:  marc'hegiñ

Etimología[editar]

Del bretón medio marheguez.[1]

Verbo transitivo e intransitivo[editar]

marc'hegezh
Mutación lema
Radical
marc'hegezh
Suave
varc'hegezh

.

1
Cabalgar, montar.

Conjugación[editar]

Conjugación de marc'hegezh
Formas no personales
Infinitivo marc'hegezh
Participio presente

o varc'hegezh

Participio pasado marc'heget
Formas personales
número singular plural pasiva
persona 1.ª 2.ª 3.ª  m 3.ª  f 1.ª 2.ª 3.ª impersonal
Modo indicativo
Presente marc'hegan marc'hegez marc'heg marc'heg marc'hegomp marc'hegit marc'hegont marc'heger
Pretérito imperfecto marc'hegen marc'heges marc'hege marc'hege marc'hegemp marc'hegec'h marc'hegent marc'heged
Pretérito perfecto marc'hegis marc'hegjout marc'hegas marc'hegas marc'hegjomp marc'hegjoc'h marc'hegjont marc'hegjod
Futuro marc'hegin marc'hegi marc'hego marc'hego marc'hegimp marc'hegot marc'hegint marc'hegor
Modo condicional
Presente marc'hegfen marc'hegfes marc'hegfe marc'hegfe marc'hegfemp marc'hegfec'h marc'hegfent marc'hegfed
Pretérito marc'hegjen marc'hegjes marc'hegje marc'hegje marc'hegjemp marc'hegjec'h marc'hegjent marc'hegjed
Modo imperativo
Presente marc'heg marc'heget marc'heget marc'hegomp marc'hegit marc'hegent
Nota:
Las formas subrayadas actúan también como formas dependientes del verbo

Información adicional[editar]

Referencias y notas[editar]

  1. Le vocabulaire breton du Catholicon (1499).