novitas

Latín

novitās
clásico (AFI)	[ˈnɔ.wɪ.taːs]

Etimología

De novus ('nuevo') y el sufijo tās.

Sustantivo femenino

1

Novedad.

Descendientes

Descendientes [▲▼]

• Alemán: Novität ^(de)
• Catalán: novetat ^(ca)
• Español: novedad
• Francés: nouveauté ^(fr)
• Italiano: novità ^(it)
• Portugués: novidade ^(pt)
• Rumano: noutate ^(ro)

Declinación

Declinación de novitās, novitātis  tipo: tercera declinación [▲▼]

	Singular	Plural
Nominativo	sg. novitās	pl. novitātēs
Genitivo	sg. novitātis	pl. novitātum
Dativo	sg. novitātī	pl. novitātibus
Acusativo	sg. novitātem	pl. novitātēs
Ablativo	sg. novitāte	pl. novitātibus
Vocativo	sg. novitās	pl. novitātēs