paucus
| paucus | |
| clásico (AFI) | [ˈpaʊ.kʊs] |
Etimología
[editar]Del protoitálico *pauko-, y este del protoindoeuropeo *peh₂u-, relacionado con parvus.[1] Compárese el griego antiguo παῦρος (paûros, 'pequeño'), el gótico 𐍆𐌰𐍅𐌰𐌹 (fawai, 'poco'), el inglés antiguo fēa ('pequeño') y el nórdico antiguo fár ('pequeño').[1] → parvus, pauper, puer
Adjetivo
[editar]Declinación
[editar]Declinación de paucus, pauca, paucum tipo: primera y segunda declinación [▲▼]
| Singular | |||
|---|---|---|---|
| Masculino | Femenino | Neutro | |
| Nominativo | m. paucus | f. pauca | n. paucum |
| Genitivo | m. paucī | f. paucae | n. paucī |
| Dativo | m. paucō | f. paucae | n. paucō |
| Acusativo | m. paucum | f. paucam | n. paucum |
| Ablativo | m. paucō | f. paucā | n. paucō |
| Vocativo | m. pauce | f. pauca | n. paucum |
| Plural | |||
| Masculino | Femenino | Neutro | |
| Nominativo | m. paucī | f. paucae | n. pauca |
| Genitivo | m. paucōrum | f. paucārum | n. paucōrum |
| Dativo | m. paucīs | f. paucīs | n. paucīs |
| Acusativo | m. paucōs | f. paucās | n. pauca |
| Ablativo | m. paucīs | f. paucīs | n. paucīs |
| Vocativo | m. paucī | f. paucae | n. pauca |
Referencias y notas
[editar]- 1 2 Michiel de Vaan. Etymological Dictionary of Latin and the Other Italic Languages. Páginas 448-451. Editorial: Leiden. Brill, 2008. ISBN: 9789004167971.