principium
Apariencia
| principium | |
| clásico (AFI) | /prinˈki.pi.um/ |
| eclesiástico (AFI) | /prinˈt͡ʃi.pi.um/ |
| silabación | prin-ci-pi-um |
| acentuación | esdrújula |
| longitud silábica | tetrasílaba |
| rima | i.pi.um |
Etimología 1
[editar]Compuesto de primus ('primero') y capere ('tomar'). Compárese princeps ('príncipe').
Sustantivo neutro
[editar]- 1
- Principio, comienzo, inicio.
- 2
- Ancestro, progenitor.
- Uso: literario.
- 3
- Precedencia, preferencia.
Descendientes
[editar]Declinación
[editar]Declinación de prī̆ncipium, prī̆ncipiī tipo: segunda declinación [▲▼]
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativo | sg. prī̆ncipium | pl. prī̆ncipia |
| Genitivo | sg. prī̆ncipiī, prī̆ncipī† | pl. prī̆ncipiōrum |
| Dativo | sg. prī̆ncipiō | pl. prī̆ncipiīs |
| Acusativo | sg. prī̆ncipium | pl. prī̆ncipia |
| Ablativo | sg. prī̆ncipiō | pl. prī̆ncipiīs |
| Vocativo | sg. prī̆ncipium | pl. prī̆ncipia |