Ir al contenido

septimus

De Wikcionario, el diccionario libre
septimus
clásico (AFI) [ˈsɛp.tɪ.mʊs]
grafías alternativas septumus[1]
 Numerales latinos
← VI VII VIII →
Cardinal:  septem
Ordinal:  septimus
Distributivo:  septēnī
Adverbial:  septiēs

Etimología

[editar]

Del protoitálico *septmo-, del protoindoeuropeo *s(e)ptm-ó-.[2] Compárese el sánscrito सप्तथ (saptátha, "el séptimo"), सप्तम (saptamá, "séptimo") y el griego antiguo ἕβδομος (hébdomos).[2]

Adjetivo ordinal

[editar]
1
Séptimo.

Declinación

[editar]
Declinación de septimus, septima, septimumtipo: primera y segunda declinación []
Singular
Masculino Femenino Neutro
Nominativo m.septimus f.septima n.septimum
Genitivo m.septimī f.septimae n.septimī
Dativo m.septimō f.septimae n.septimō
Acusativo m.septimum f.septimam n.septimum
Ablativo m.septimō f.septimā n.septimō
Vocativo m.septime f.septima n.septimum
Plural
Masculino Femenino Neutro
Nominativo m.septimī f.septimae n.septima
Genitivo m.septimōrum f.septimārum n.septimōrum
Dativo m.septimīs f.septimīs n.septimīs
Acusativo m.septimōs f.septimās n.septima
Ablativo m.septimīs f.septimīs n.septimīs
Vocativo m.septimī f.septimae n.septima

Referencias y notas

[editar]
  1. arcaica
  2. 1 2 Michiel de Vaan. Etymological Dictionary of Latin and the Other Italic Languages. Página 555. Editorial: Leiden. Brill, 2008. ISBN: 9789004167971.