sextus
Apariencia
| sextus | |
| clásico (AFI) | /ˈseks.tus/ |
| eclesiástico (AFI) | /ˈseks.tus/ |
| silabación | sex-tus |
| acentuación | llana |
| longitud silábica | bisílaba |
| rima | eks.tus |
| Numerales latinos | |||
| ← V | VI | VII → | |
|---|---|---|---|
| Cardinal: | sex | ||
| Ordinal: | sextus | ||
| Distributivo: | sēnī | ||
| Adverbial: | sexiēs | ||
Etimología
[editar]Del protoitálico *seks-to-,[1] del protoindoeuropeo *(s)uḱs-ó-.[2] Compárese el prusiano antiguo uschts, el sánscrito षष्ठ (ṣaṣṭhá), el griego antiguo ἕκτος (héktos) y el gótico 𐍃𐌰𐌹𐌷𐍃𐍄𐌰 (saihsta).[2]
Adjetivo ordinal
[editar]- 1
- Sexto.
Declinación
[editar]Declinación de sextus, sexta, sextum tipo: primera y segunda declinación [▲▼]
| Singular | |||
|---|---|---|---|
| Masculino | Femenino | Neutro | |
| Nominativo | m. sextus | f. sexta | n. sextum |
| Genitivo | m. sextī | f. sextae | n. sextī |
| Dativo | m. sextō | f. sextae | n. sextō |
| Acusativo | m. sextum | f. sextam | n. sextum |
| Ablativo | m. sextō | f. sextā | n. sextō |
| Vocativo | m. sexte | f. sexta | n. sextum |
| Plural | |||
| Masculino | Femenino | Neutro | |
| Nominativo | m. sextī | f. sextae | n. sexta |
| Genitivo | m. sextōrum | f. sextārum | n. sextōrum |
| Dativo | m. sextīs | f. sextīs | n. sextīs |
| Acusativo | m. sextōs | f. sextās | n. sexta |
| Ablativo | m. sextīs | f. sextīs | n. sextīs |
| Vocativo | m. sextī | f. sextae | n. sexta |
Referencias y notas
[editar]- ↑ Michiel de Vaan. Etymological Dictionary of Latin and the Other Italic Languages. Página 560. Editorial: Leiden. Brill, 2008. ISBN: 9789004167971.
- 1 2 Andrew Sihler. New Comparative Grammar of Greek and Latin. Editorial: Oxford University Press. 1994.