Ir al contenido

sextus

De Wikcionario, el diccionario libre
sextus
clásico (AFI) /ˈseks.tus/
eclesiástico (AFI) /ˈseks.tus/
silabación sex-tus
acentuación llana
longitud silábica bisílaba
rima eks.tus
 Numerales latinos
← V VI VII →
Cardinal:  sex
Ordinal:  sextus
Distributivo:  sēnī
Adverbial:  sexiēs

Etimología

[editar]

Del protoitálico *seks-to-,[1] del protoindoeuropeo *(s)uḱs-ó-.[2] Compárese el prusiano antiguo uschts, el sánscrito षष्ठ (ṣaṣṭhá), el griego antiguo ἕκτος (héktos) y el gótico 𐍃𐌰𐌹𐌷𐍃𐍄𐌰 (saihsta).[2]

Adjetivo ordinal

[editar]
1
Sexto.

Declinación

[editar]
Declinación de sextus, sexta, sextumtipo: primera y segunda declinación []
Singular
Masculino Femenino Neutro
Nominativo m.sextus f.sexta n.sextum
Genitivo m.sextī f.sextae n.sextī
Dativo m.sextō f.sextae n.sextō
Acusativo m.sextum f.sextam n.sextum
Ablativo m.sextō f.sextā n.sextō
Vocativo m.sexte f.sexta n.sextum
Plural
Masculino Femenino Neutro
Nominativo m.sextī f.sextae n.sexta
Genitivo m.sextōrum f.sextārum n.sextōrum
Dativo m.sextīs f.sextīs n.sextīs
Acusativo m.sextōs f.sextās n.sexta
Ablativo m.sextīs f.sextīs n.sextīs
Vocativo m.sextī f.sextae n.sexta

Referencias y notas

[editar]
  1. Michiel de Vaan. Etymological Dictionary of Latin and the Other Italic Languages. Página 560. Editorial: Leiden. Brill, 2008. ISBN: 9789004167971.
  2. 1 2 Andrew Sihler. New Comparative Grammar of Greek and Latin. Editorial: Oxford University Press. 1994.