universalis

Latín

universalis
clásico (AFI)	/u.niˈwer.sa.lis/
eclesiástico (AFI)	/u.niˈver.sa.lis/
silabación	u-ni-ver-sa-lis
acentuación	esdrújula
longitud silábica	pentasílaba
rima	er.sa.lis

Etimología

De universus y el sufijo -alis.

Adjetivo

1

Universal.

2

General.

3

Católico.

• Uso: figurado.

Descendientes

Descendientes [▲▼]

• Alemán: universal ^(de)
• Catalán: universal ^(ca)
• Checo: univerzální ^(cs)
• Español: universal
• Francés: universel ^(fr)
• Gallego: universal ^(gl)
• Inglés: universal ^(en)
• Italiano: universale ^(it)
• Portugués: universal ^(pt)
• Rumano: universal ^(ro)
• Ruso: универсальный ^(ru)

Declinación

Declinación de ūniversālis, ūniversālis, ūniversāle  tipo: tercera declinación, dos terminaciones [▲▼]

Singular
	Masculino	Femenino	Neutro
Nominativo	m. ūniversālis	f. ūniversālis	n. ūniversāle
Genitivo	m. ūniversālis	f. ūniversālis	n. ūniversālis
Dativo	m. ūniversālī	f. ūniversālī	n. ūniversālī
Acusativo	m. ūniversālem	f. ūniversālem	n. ūniversāle
Ablativo	m. ūniversālī	f. ūniversālī	n. ūniversālī
Vocativo	m. ūniversālis	f. ūniversālis	n. ūniversāle
Plural
	Masculino	Femenino	Neutro
Nominativo	m. ūniversālēs	f. ūniversālēs	n. ūniversālia
Genitivo	m. ūniversālium	f. ūniversālium	n. ūniversālium
Dativo	m. ūniversālibus	f. ūniversālibus	n. ūniversālibus
Acusativo	m. ūniversālīs, ūniversālēs	f. ūniversālīs, ūniversālēs	n. ūniversālia
Ablativo	m. ūniversālibus	f. ūniversālibus	n. ūniversālibus
Vocativo	m. ūniversālēs	f. ūniversālēs	n. ūniversālia