vetus
Apariencia
| vetus | |
| clásico (AFI) | /ˈwe.tus/ |
| eclesiástico (AFI) | /ˈve.tus/ |
| silabación | ve-tus |
| acentuación | llana |
| longitud silábica | bisílaba |
| rima | e.tus |
Etimología
[editar]Del protoitálico *wetos- ('año'), y este del protoindoeuropeo *uet-os- ('año').[1] Compárese el hitita u̯itt- ('año'), el sánscrito वत्स (vatsá, 'año'), el griego antiguo ἔτος (étos, 'año'), el lituano vẽtušas ('viejo'), el gótico 𐍅𐌹𐌸𐍂𐌿𐍃 (wiþrus, 'añojo'), el nórdico antiguo veðr ("tiempo (meteorológico") y el alemán antiguo widar ("tiempo (meteorológico").[1] → vitulus
Adjetivo
[editar]| Comparación | |
| Comparativo: | veterior |
| Superlativo: | veterrimus |
Declinación
[editar]Declinación de vetus, vetus, vetus tipo: tercera declinación, dos terminaciones [▲▼]
| Singular | |||
|---|---|---|---|
| Masculino | Femenino | Neutro | |
| Nominativo | m. vetus | f. vetus | n. vetus |
| Genitivo | m. veteris | f. veteris | n. veteris |
| Dativo | m. veterī | f. veterī | n. veterī |
| Acusativo | m. veterem | f. veterem | n. vetus |
| Ablativo | m. vetere | f. vetere | n. vetere |
| Vocativo | m. vetus | f. vetus | n. vetus |
| Plural | |||
| Masculino | Femenino | Neutro | |
| Nominativo | m. veterēs | f. veterēs | n. vetera |
| Genitivo | m. veterum | f. veterum | n. veterum |
| Dativo | m. veteribus | f. veteribus | n. veteribus |
| Acusativo | m. veterīs, veterēs | f. veterīs, veterēs | n. vetera |
| Ablativo | m. veteribus | f. veteribus | n. veteribus |
| Vocativo | m. veterēs | f. veterēs | n. vetera |
Referencias y notas
[editar]- 1 2 Michiel de Vaan. Etymological Dictionary of Latin and the Other Italic Languages. Páginas 672-673. Editorial: Leiden. Brill, 2008. ISBN: 9789004167971.