almohaza
Apariencia
| almohaza | |
| seseante (AFI) | [almoˈasa] |
| no seseante (AFI) | [almoˈaθa] |
| silabación | al-mo-ha-za |
| acentuación | llana |
| longitud silábica | tetrasílaba |
| rimas | a.θa, a.sa |
Etimología 1
[editar]Del castellano antiguo almohaça, y este del árabe hispánico almuḥássa, del árabe ميحسسة. Compárese el portugués almofaça o el kurdo mehes.

Sustantivo femenino
[editar]almohaza ¦ plural: almohazas
Véase también
[editar]Traducciones
[editar]Traducciones [▲▼]
- Albanés: [1] kruese (sq)
- Alemán: [1] Striegel (de) (masculino)
- Búlgaro: [1] чесало (bg) “chesalo”
- Catalán: [1] estríjol (ca) (masculino)
- Checo: [1] hřeblo (cs)
- Mandarín: [1] 马栉 (cmn)
- Danés: [1] strigle (da)
- Finés: [1] suka (fi)
- Francés: [1] étrille (fr) (femenino)
- Inglés: [1] currycomb (en)
- Italiano: [1] striglia (it) (femenino)
- Neerlandés: [1] roskam (nl)
- Noruego bokmål: [1] strigle (nb)
- Persa: [1] قشو (fa)
- Polaco: [1] zgrzebło (pl)
- Rumano: [1] tesala (ro)
- Ruso: [1] скребница (ru) “skrebnitsa” (femenino)
- Serbocroata: [1] česalo (sh) (neutro)
- Sueco: [1] ryktskrapa (sv) (común)
- Turco: [1] kaşağı (tr)
- Ucraniano: [1] скребниця (uk) “skrebnitsya”
Forma flexiva
[editar]Forma verbal
[editar]- 1
- Tercera persona del singular (él, ella, ello; usted, 2.ª persona) del presente de indicativo de almohazar.
- 2
- Segunda persona del singular (tú) del imperativo de almohazar.