contributio
Apariencia
| contributio | |
| clásico (AFI) | /kon.triˈbuː.ti.oː/ |
| eclesiástico (AFI) | /kon.triˈbu.ti.o/ |
| silabación | con-tri-bū-ti-ō |
| acentuación | esdrújula |
| longitud silábica | pentasílaba |
| rimas | u.ti.o, uː.ti.oː |
Etimología
[editar]De contribuō, -ere ('unir') y el sufijo tiō, y aquel del prefijo con- y tribuō, -ere ('distribuir').[1]
Sustantivo femenino
[editar]Descendientes
[editar]Descendientes [▲▼]
- Alemán: Kontribution (de)
- Catalán: contribució (ca)
- Español: contribución
- Francés: contribution (fr)
- Inglés: contribution (en)
- Italiano: contribuzione (it)
- Portugués: contribuição (pt)
Declinación
[editar]Declinación de contribūtiō, contribūtiōnis tipo: tercera declinación [▲▼]
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativo | sg. contribūtiō | pl. contribūtiōnēs |
| Genitivo | sg. contribūtiōnis | pl. contribūtiōnum |
| Dativo | sg. contribūtiōnī | pl. contribūtiōnibus |
| Acusativo | sg. contribūtiōnem | pl. contribūtiōnēs |
| Ablativo | sg. contribūtiōne | pl. contribūtiōnibus |
| Vocativo | sg. contribūtiō | pl. contribūtiōnēs |