disiurgium
| disiurgium | |
| clásico (AFI) | /disˈjuːr.gi.um/ |
| eclesiástico (AFI) | /disˈjur.d͡ʒi.um/ |
| silabación | dis-iūr-gi-um |
| acentuación | esdrújula |
| longitud silábica | tetrasílaba |
| rimas | ur.d͡ʒi.um, uːr.gi.um |
Etimología
[editar]Sustantivo neutro
[editar]Declinación
[editar]Declinación de disiūrgium, disiūrgiī tipo: segunda declinación [▲▼]
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativo | sg. disiūrgium | pl. disiūrgia |
| Genitivo | sg. disiūrgiī, disiūrgī† | pl. disiūrgiōrum |
| Dativo | sg. disiūrgiō | pl. disiūrgiīs |
| Acusativo | sg. disiūrgium | pl. disiūrgia |
| Ablativo | sg. disiūrgiō | pl. disiūrgiīs |
| Vocativo | sg. disiūrgium | pl. disiūrgia |
Referencias y notas
[editar]- 1 2 «disiurgium» en Ausführliches lateinisch-deutsches Handwörterbuch. Karl Ernst Georges. Editorial: Hahnsche Buchhandlung. Hannover, 1913.