latus

Latín

latus
clásico (AFI)	/ˈlaː.tus/ (etimología 1, forma flexiva)
eclesiástico (AFI)	/ˈla.tus/ (etimología 1, forma flexiva)
clásico (AFI)	/ˈla.tus/ (etimología 2)
eclesiástico (AFI)	/ˈla.tus/ (etimología 2)
silabación	la-tus, lā-tus
acentuación	llana
longitud silábica	bisílaba
rimas	a.tus, aː.tus

Etimología 1

De origen incierto.

Adjetivo

Comparación
Comparativo:	lātior
Superlativo:	lātissimus

1

Amplio, ancho.

Declinación

Declinación de lātus, lāta, lātum  tipo: primera y segunda declinación [▲▼]

Singular
	Masculino	Femenino	Neutro
Nominativo	m. lātus	f. lāta	n. lātum
Genitivo	m. lātī	f. lātae	n. lātī
Dativo	m. lātō	f. lātae	n. lātō
Acusativo	m. lātum	f. lātam	n. lātum
Ablativo	m. lātō	f. lātā	n. lātō
Vocativo	m. lāte	f. lāta	n. lātum
Plural
	Masculino	Femenino	Neutro
Nominativo	m. lātī	f. lātae	n. lāta
Genitivo	m. lātōrum	f. lātārum	n. lātōrum
Dativo	m. lātīs	f. lātīs	n. lātīs
Acusativo	m. lātōs	f. lātās	n. lāta
Ablativo	m. lātīs	f. lātīs	n. lātīs
Vocativo	m. lātī	f. lātae	n. lāta

Etimología 2

De origen incierto.

Sustantivo neutro

1

Lado, costado, flanco.

Declinación

Declinación de latus, lateris  tipo: tercera declinación [▲▼]

	Singular	Plural
Nominativo	sg. latus	pl. latera
Genitivo	sg. lateris	pl. laterum
Dativo	sg. laterī	pl. lateribus
Acusativo	sg. latus	pl. latera
Ablativo	sg. latere	pl. lateribus
Vocativo	sg. latus	pl. latera

Forma flexiva

Forma verbal

1

Participio perfecto pasivo de ferō.