fero

Entradas similares: Fero

Esperanto

fero
pronunciación (AFI)	/ˈfe.ro/

Etimología

Del latín ferrum.

Sustantivo

fero (singularia tantum) ¦ acusativo: feron

1 Elementos químicos: Hierro.
2 Metalurgia: Hierro.

Latín

fero
clásico (AFI)	/ˈfe.roː/
eclesiástico (AFI)	/ˈfe.ro/
silabación	fe-rō
acentuación	llana
longitud silábica	bisílaba
rimas	e.ro, e.roː

Etimología

Del protoitálico *fer-e/o-, y este del protoindoeuropeo *bʰer-e/o- ("llevar").^[1] Compárese el irlandés antiguo beirid ('llevar'), el sánscrito भरति (bhárati), el griego antiguo φέρω (pʰérō, 'llevar'), el frigio αββερετ (abberet [ab-beret] "llevar"), el armenio berem ('llevar'), el lituano berti ('dispersar'), el eslavo eclesiástico antiguo bъrati ("colectar", "seleccionar"), el gótico 𐌱𐌰𐌹𐍂𐌰𐌽 (bairan, 'llevar') y el tocario B paräṃ; ver tollō para la etimología de las raíces del perfecto y el supino.^[1]

Verbo transitivo

1

Llevar.

2

Llevar a.

3

4 Milicia

5

6

Uso: literario

7

Soportar, sufrir, tolerar, aceptar.

8

Ganar, lograr.

9

Presentar (al pueblo, para ser aprobado).

10

Dar.

11

Producir.

12

Divulgar, anunciar, decir.

13

Ensalzar.

14

Arrastrar, llevar.

Conjugación

Conjugación de ferō, ferre, tulī, lātum (tercera conjugación, irregular) [▲▼]

Formas no personales (verboides)
Infinitivo activo	ferre, tulisse, tetulisse^†
Infinitivo pasivo	ferrī
Participio activo	ferēns, lātūrus
Participio pasivo	ferendus, lātus
Gerundio	ferendī, ferendō, ferendum
Supino	lātum, lātū
Formas personales
Modo indicativo
	ego	tū	is, ea, id	nōs	vōs	eī, eae, ea
Presente	ego ferō	tū fers	is, ea, id fert	nōs ferimus	vōs fertis	eī, eae, ea ferunt
Pretérito imperfecto	ego ferēbam	tū ferēbās	is, ea, id ferēbat	nōs ferēbāmus	vōs ferēbātis	eī, eae, ea ferēbant
Futuro	ego feram	tū ferēs	is, ea, id ferēt	nōs ferēmus	vōs ferētis	eī, eae, ea ferent
Pretérito perfecto	ego tulī, tetulī^†	tū tulistī, tetulistī^†	is, ea, id tulit, tetulit^†	nōs tulimus, tetulimus^†	vōs tulistis, tetulistis^†	eī, eae, ea tulērunt, tetulērunt^†, tulēre, tetulēre^†
Pretérito pluscuamperfecto	ego tuleram, tetuleram^†	tū tulerās, tetulerās^†	is, ea, id tulerat, tetulerat^†	nōs tulerāmus, tetulerāmus^†	vōs tulerātis, tetulerātis^†	eī, eae, ea tulerant, tetulerant^†
Futuro perfecto	ego tulerō, tetulerō^†	tū tuleris, tetuleris^†	is, ea, id tulerit, tetulerit^†	nōs tulerimus, tetulerimus^†	vōs tuleritis, tetuleritis^†	eī, eae, ea tulerint, tetulerint^†
Presente pasivo	ego feror	tū ferris, ferre	is, ea, id feritur	nōs ferimur	vōs feriminī	eī, eae, ea feruntur
Pretérito imperfecto pasivo	ego ferēbar	tū ferēbāris, ferēbāre	is, ea, id ferēbātur	nōs ferēbāmur	vōs ferēbāminī	eī, eae, ea ferēbantur
Futuro pasivo	ego ferar	tū ferēris, ferēre	is, ea, id ferētur	nōs ferēmur	vōs ferēminī	eī, eae, ea ferentur
Modo subjuntivo
	ut ego	ut tū	ut is, ut ea, ut id	ut nōs	ut vōs	ut eī, ut eae, ut ea
Presente	ut ego feram	ut tū ferās	ut is, ut ea, ut id ferat	ut nōs ferāmus	ut vōs ferātis	ut eī, ut eae, ut ea ferant
Pretérito imperfecto	ut ego ferrem	ut tū ferrēs	ut is, ut ea, ut id ferret	ut nōs ferrēmus	ut vōs ferrētis	ut eī, ut eae, ut ea ferrent
Pretérito perfecto	ut ego tulerim, tetulerim^†	ut tū tulerīs, tetulerīs^†	ut is, ut ea, ut id tulerit, tetulerit^†	ut nōs tulerīmus, tetulerīmus^†	ut vōs tulerītis, tetulerītis^†	ut eī, ut eae, ut ea tulerint, tetulerint^†
Pretérito pluscuamperfecto	ut ego tulissem, tetulissem^†	ut tū tulissēs, tetulissēs^†	ut is, ut ea, ut id tulisset, tetulisset^†	ut nōs tulissēmus, tetulissēmus^†	ut vōs tulissētis, tetulissētis^†	ut eī, ut eae, ut ea tulissent, tetulissent^†
Presente pasivo	ut ego ferar	ut tū ferāris, ferāre	ut is, ut ea, ut id ferātur	ut nōs ferāmur	ut vōs ferāminī	ut eī, ut eae, ut ea ferantur
Pretérito imperfecto pasivo	ut ego ferrer	ut tū ferrēris, ferrēre	ut is, ut ea, ut id ferrētur	ut nōs ferrēmur	ut vōs ferrēminī	ut eī, ut eae, ut ea ferrentur
Modo imperativo
	―	(tū)	(is, ea, id)	―	(vōs)	(eī, eae, ea)
Presente	― ―	(tū) fer	(is, ea, id) ―	― ―	(vōs) ferte	(eī, eae, ea) ―
Futuro	― ―	(tū) fertō	(is, ea, id) fertō	― ―	(vōs) fertōte	(eī, eae, ea) feruntō
Presente pasivo	― ―	(tū) ferre	(is, ea, id) ―	― ―	(vōs) feriminī	(eī, eae, ea) ―
Futuro pasivo	― ―	(tū) fertor	(is, ea, id) fertor	― ―	(vōs) ―	(eī, eae, ea) feruntor
Leyenda: † arcaico, x no normativo, ■ cambio ortográfico, ■ irregularidad

Información adicional

Derivados: adfero, affero, antefero, aufero, circumfero, confero, defero, differo, effero, ferax, ferentarius, feretrum, infero, inferius, subinfero, introfero, obfero, offero, perfero, postfero, praefero, praeterfero, profero, refero, refert, subfero, suffero, transfero

Referencias y notas

1 2 Michiel de Vaan. Etymological Dictionary of Latin and the Other Italic Languages. Páginas 213-214. Editorial: Leiden. Brill, 2008. ISBN: 9789004167971.

[vaan-1] 1 2 Michiel de Vaan. Etymological Dictionary of Latin and the Other Italic Languages. Páginas 213-214. Editorial: Leiden. Brill, 2008. ISBN: 9789004167971.

[1]