refero

Latín

refero
clásico (AFI)	/ˈre.fe.roː/
eclesiástico (AFI)	/ˈre.fe.ro/
silabación	re-fe-rō
acentuación	esdrújula
longitud silábica	trisílaba
rimas	e.fe.roː, e.fe.ro

Etimología

Del prefijo re- y ferō, ferre ('llevar').

Verbo transitivo

1

Hacer volver.

2

Restituir, restablecer.

3

Llevarse, llevar consigo.

4

Llevar.

5

Hacerse pasar por otro, hacer recaer.

6

Referir, relatar.

7

Llevar ante, consultar, someter.

8

Remitir, rendir.

9

Hacer pasar a un concepto, incluir.

10

Consignar.

11

Comparar, referir, hacer referencia a.

12

Asignar como objeto, como finalidad.

Conjugación

Conjugación de referō, referre, rettulī, relātum  (tercera conjugación, irregular) [▲▼]

Formas no personales (verboides)
Infinitivo activo	referre, retulisse, retetulisse†
Infinitivo pasivo	referrī
Participio activo	referēns, relātūrus
Participio pasivo	referendus, relātus
Gerundio	referendī, referendō, referendum
Supino	relātum, relātū
Formas personales
Modo indicativo
	ego	tū	is, ea, id	nōs	vōs	eī, eae, ea
Presente	ego referō	tū refers	is, ea, id refert	nōs referimus	vōs refertis	eī, eae, ea referunt
Pretérito imperfecto	ego referēbam	tū referēbās	is, ea, id referēbat	nōs referēbāmus	vōs referēbātis	eī, eae, ea referēbant
Futuro	ego referam	tū referēs	is, ea, id referēt	nōs referēmus	vōs referētis	eī, eae, ea referent
Pretérito perfecto	ego rettulī, rettetulī†	tū rettulistī, rettetulistī†	is, ea, id rettulit, rettetulit†	nōs rettulimus, rettetulimus†	vōs rettulistis, rettetulistis†	eī, eae, ea rettulērunt, rettetulērunt†, rettulēre, rettetulēre†
Pretérito pluscuamperfecto	ego rettuleram, rettetuleram†	tū rettulerās, rettetulerās†	is, ea, id rettulerat, rettetulerat†	nōs rettulerāmus, rettetulerāmus†	vōs rettulerātis, rettetulerātis†	eī, eae, ea rettulerant, rettetulerant†
Futuro perfecto	ego rettulerō, rettetulerō†	tū rettuleris, rettetuleris†	is, ea, id rettulerit, rettetulerit†	nōs rettulerimus, rettetulerimus†	vōs rettuleritis, rettetuleritis†	eī, eae, ea rettulerint, rettetulerint†
Presente pasivo	ego referor	tū referris, referre	is, ea, id referitur	nōs referimur	vōs referiminī	eī, eae, ea referuntur
Pretérito imperfecto pasivo	ego referēbar	tū referēbāris, referēbāre	is, ea, id referēbātur	nōs referēbāmur	vōs referēbāminī	eī, eae, ea referēbantur
Futuro pasivo	ego referar	tū referēris, referēre	is, ea, id referētur	nōs referēmur	vōs referēminī	eī, eae, ea referentur
Modo subjuntivo
	ut ego	ut tū	ut is, ut ea, ut id	ut nōs	ut vōs	ut eī, ut eae, ut ea
Presente	ut ego referam	ut tū referās	ut is, ut ea, ut id referat	ut nōs referāmus	ut vōs referātis	ut eī, ut eae, ut ea referant
Pretérito imperfecto	ut ego referrem	ut tū referrēs	ut is, ut ea, ut id referret	ut nōs referrēmus	ut vōs referrētis	ut eī, ut eae, ut ea referrent
Pretérito perfecto	ut ego rettulerim, rettetulerim†	ut tū rettulerīs, rettetulerīs†	ut is, ut ea, ut id rettulerit, rettetulerit†	ut nōs rettulerīmus, rettetulerīmus†	ut vōs rettulerītis, rettetulerītis†	ut eī, ut eae, ut ea rettulerint, rettetulerint†
Pretérito pluscuamperfecto	ut ego rettulissem, rettetulissem†	ut tū rettulissēs, rettetulissēs†	ut is, ut ea, ut id rettulisset, rettetulisset†	ut nōs rettulissēmus, rettetulissēmus†	ut vōs rettulissētis, rettetulissētis†	ut eī, ut eae, ut ea rettulissent, rettetulissent†
Presente pasivo	ut ego referar	ut tū referāris, referāre	ut is, ut ea, ut id referātur	ut nōs referāmur	ut vōs referāminī	ut eī, ut eae, ut ea referantur
Pretérito imperfecto pasivo	ut ego referrer	ut tū referrēris, referrēre	ut is, ut ea, ut id referrētur	ut nōs referrēmur	ut vōs referrēminī	ut eī, ut eae, ut ea referrentur
Modo imperativo
	―	(tū)	(is, ea, id)	―	(vōs)	(eī, eae, ea)
Presente	― ―	(tū) refer	(is, ea, id) ―	― ―	(vōs) referte	(eī, eae, ea) ―
Futuro	― ―	(tū) refertō	(is, ea, id) refertō	― ―	(vōs) refertōte	(eī, eae, ea) referuntō
Presente pasivo	― ―	(tū) referre	(is, ea, id) ―	― ―	(vōs) referiminī	(eī, eae, ea) ―
Futuro pasivo	― ―	(tū) refertor	(is, ea, id) refertor	― ―	(vōs) ―	(eī, eae, ea) referuntor
Leyenda: † arcaico, x no normativo, ■ cambio ortográfico, ■ irregularidad