libertinus
Apariencia
| libertinus | |
| clásico (AFI) | /liː.berˈtiː.nus/ |
| eclesiástico (AFI) | /li.berˈti.nus/ (etimología 2) |
| clásico (AFI) | /liː.berˈtiː.nus/ (etimología 2) |
| eclesiástico (AFI) | /li.berˈti.nus/ |
| silabación | lī-ber-tī-nus |
| acentuación | llana |
| longitud silábica | tetrasílaba |
| rimas | i.nus, iː.nus |
Etimología 1
[editar]De lībertus ('liberto') y el sufijo īnus, y este de līber ('libre') y el sufijo -tus2.[1]
Adjetivo
[editar]Declinación
[editar]Declinación de lībertīnus, lībertīnī tipo: segunda declinación [▲▼]
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativo | sg. lībertīnus | pl. lībertīnī |
| Genitivo | sg. lībertīnī | pl. lībertīnōrum |
| Dativo | sg. lībertīnō | pl. lībertīnīs |
| Acusativo | sg. lībertīnum | pl. lībertīnōs |
| Ablativo | sg. lībertīnō | pl. lībertīnīs |
| Vocativo | sg. lībertīne | pl. lībertīnī |
Etimología 2
[editar]De lībertus ('liberto') y el sufijo īnus, y este de līber ('libre') y el sufijo -tus2.[1]
Sustantivo masculino
[editar]Declinación
[editar]Declinación de lībertīnus, lībertīnī tipo: segunda declinación [▲▼]
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativo | sg. lībertīnus | pl. lībertīnī |
| Genitivo | sg. lībertīnī | pl. lībertīnōrum |
| Dativo | sg. lībertīnō | pl. lībertīnīs |
| Acusativo | sg. lībertīnum | pl. lībertīnōs |
| Ablativo | sg. lībertīnō | pl. lībertīnīs |
| Vocativo | sg. lībertīne | pl. lībertīnī |