mangan
Apariencia
| mangan | |
| pronunciación (AFI) | [ˈmãŋgãn] |
| silabación | man-gan |
| acentuación | llana |
| longitud silábica | bisílaba |
| rima | an.gan |
Forma verbal
[editar]- 1
- Tercera persona del plural (ellos, ellas; ustedes, 2.ª persona) del presente de indicativo de mangar.
Casubio
[editar]| mangan | |
| pronunciación | falta agregar |
Etimología
[editar]Si puedes, incorpórala: ver cómo.
Sustantivo masculino
[editar]Véase también
[editar]| mangan | |
| pronunciación (AFI) | /ˈmaŋ.ɡan/ |
| silabación | man-gan |
| longitud silábica | bisílaba |
| rima | aŋ.ɡan |
Etimología
[editar]Del latín manganum.
Sustantivo masculino
[editar]Información adicional
[editar]- Derivados: manganit, manganian, nadmanganian, manganin, żelazomangan, manganowy, manganawy
Véase también
[editar]Declinación
[editar]Referencias y notas
[editar]Categorías:
- Español
- ES:Palabras llanas
- ES:Palabras bisílabas
- ES:Rimas:an.gan
- ES:Formas verbales en indicativo
- Casubio
- CSB:Palabras sin transcripción fonética
- CSB:Palabras de etimología sin precisar
- CSB:Sustantivos masculinos
- CSB:Sustantivos
- CSB:Elementos químicos
- Polaco
- PL:Palabras bisílabas
- PL:Rimas:aŋ.ɡan
- PL:Palabras provenientes del latín
- PL:Sustantivos masculinos
- PL:Sustantivos
- PL:Elementos químicos
- PL:Sustantivos masculinos inanimados