moniato
Apariencia
| moniato | |
| pronunciación (AFI) | [moˈnjat̪o] [moniˈat̪o] |
| silabación | mo-nia-to[1] |
| acentuación | llana |
| longitud silábica | trisílaba |
| variantes | boniato |
| rima | a.to |
Etimología
[editar]Alteración fonética de boniato
Sustantivo masculino
[editar]moniato ¦ plural: moniatos
| moniato | |
| central (AFI) | [mu.niˈa.tu] |
| valenciano (AFI) | [mo.niˈa.to] |
| baleárico (AFI) | [mo.niˈa.to] |
| acentuación | llana |
| longitud silábica | tetrasílaba |
Etimología
[editar]Del español moniato.
Sustantivo masculino
[editar]moniato ¦ plural: moniatos
Véase también
[editar]Referencias y notas
[editar]- ↑ Para más información sobre las convenciones de hiatos y diptongos, véase esta sección.
- ↑ «boniato» en Diccionario panhispánico de dudas. Editorial: Real Academia Española.
Categorías:
- Español
- ES:Palabras llanas
- ES:Palabras trisílabas
- ES:Rimas:a.to
- ES:Palabras formadas por alteración fonética
- ES:Sustantivos masculinos
- ES:Sustantivos
- ES:Lemas
- Lemas
- ES:Sustantivos regulares
- ES:Botánica
- ES:Alimentos
- ES:Variantes
- ES:Valencia
- ES:España
- ES:Cataluña
- Catalán
- CA:Palabras llanas
- CA:Palabras tetrasílabas
- CA:Palabras provenientes del español
- CA:Sustantivos masculinos
- CA:Sustantivos
- CA:Lemas
- CA:Sustantivos regulares
- CA:Botánica
- CA:Alimentos