Ir al contenido

panis

De Wikcionario, el diccionario libre
panis
clásico (AFI) /ˈpaː.nis/
eclesiástico (AFI) /ˈpa.nis/
silabación pā-nis
acentuación llana
longitud silábica bisílaba
rimas a.nis, aː.nis

Etimología 1

[editar]

De origen incierto, a menudo asociada, por su antepasado *pāstnis, con la raíz indoeuropea peh₂- ('pacer'). Compárese el verbo pāscō, pāscere ("nutrir", "pacer").

pānēs

Sustantivo masculino

[editar]
1 Alimentos
Pan.
2
Comida, alimento.
  • Uso: figurado.
3
Hogaza de pan u objeto con esta forma.

Descendientes

[editar]
descendientes []

Véase también

[editar]

Declinación

[editar]
Declinación de pānis, pānistipo: tercera declinación []
Singular Plural
Nominativo sg.pānis pl.pānēs
Genitivo sg.pānis pl.pānium, pānum
Dativo sg.pānī pl.pānibus
Acusativo sg.pānem pl.pānēs, pānīs
Ablativo sg.pāne pl.pānibus
Vocativo sg.pānis pl.pānēs

Referencias y notas

[editar]