pantof
Apariencia
Rumano
[editar]| pantof | |
| pronunciación (AFI) | pantóf /panˈtof/ |
| silabación | pan-tóf |
| acentuación | aguda |
| longitud silábica | bisílaba |
| rima | of |
Etimología
[editar]Del alemán Pantoffel ('pantufla')[1], y este del francés pantoufle ('pantufla') y el italiano pantofola ('pantufla'), del latín vulgar *patta ('pata'), del fráncico *patta ('pata'), del protogermáncio *pat- o *paþa- ('ambular').
Sustantivo masculino
[editar]Información adicional
[editar]- Derivados: pantofar, pantofior, pantofărie.
Véase también
[editar]Declinación
[editar]Declinación de pantof (regular) [▲▼]
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nom./acc. indefinido | sg. pantof | pl. pantofi |
| Gen./dat. indefinido | sg. pantof | pl. pantofi |
| Nom./acc. definido | sg. pantoful | pl. pantofii |
| Gen./dat. definido | sg. pantofului | pl. pantofilor |
| Vocativo | sg. pantofule | pl. pantofilor |