abnego

Latín

abnego
clásico (AFI)	/ˈab.ne.goː/
eclesiástico (AFI)	/ˈab.ne.go/
silabación	ab-ne-gō
acentuación	esdrújula
longitud silábica	trisílaba
rimas	ab.ne.goː, ab.ne.go

Etimología

Del prefijo ab- (preposición) y negō, -āre ('negar').

Verbo transitivo

1

Negar, rehusar.

• Sinónimos: abnuō, negō.

2

Negarse a.

Conjugación

Conjugación de abnegō, abnegāre, abnegāvī, abnegātum  (primera conjugación, regular) [▲▼]

Formas no personales (verboides)
Infinitivo activo	abnegāre, abnegāvisse
Infinitivo pasivo	abnegārī
Participio activo	abnegāns, abnegātūrus
Participio pasivo	abnegandus, abnegātus
Gerundio	abnegandī, abnegandō, abnegandum
Supino	abnegātum, abnegātū
Formas personales
Modo indicativo
	ego	tū	is, ea, id	nōs	vōs	eī, eae, ea
Presente	ego abnegō	tū abnegās	is, ea, id abnegat	nōs abnegāmus	vōs abnegātis	eī, eae, ea abnegant
Pretérito imperfecto	ego abnegābam	tū abnegābās	is, ea, id abnegābat	nōs abnegābāmus	vōs abnegābātis	eī, eae, ea abnegābant
Futuro	ego abnegābō	tū abnegābis	is, ea, id abnegābit	nōs abnegābimus	vōs abnegābitis	eī, eae, ea abnegābunt
Pretérito perfecto	ego abnegāvī	tū abnegāvistī	is, ea, id abnegāvit	nōs abnegāvimus	vōs abnegāvistis	eī, eae, ea abnegāvērunt, abnegāvēre
Pretérito pluscuamperfecto	ego abnegāveram	tū abnegāverās	is, ea, id abnegāverat	nōs abnegāverāmus	vōs abnegāverātis	eī, eae, ea abnegāverant
Futuro perfecto	ego abnegāverō	tū abnegāveris	is, ea, id abnegāverit	nōs abnegāverimus	vōs abnegāveritis	eī, eae, ea abnegāverint
Presente pasivo	ego abnegor	tū abnegāris, abnegāre	is, ea, id abnegātur	nōs abnegāmur	vōs abnegāminī	eī, eae, ea abnegantur
Pretérito imperfecto pasivo	ego abnegābar	tū abnegābāris, abnegābāre	is, ea, id abnegābātur	nōs abnegābāmur	vōs abnegābāminī	eī, eae, ea abnegābantur
Futuro pasivo	ego abnegābor	tū abnegāberis, abnegābere	is, ea, id abnegābitur	nōs abnegābimur	vōs abnegābiminī	eī, eae, ea abnegābuntur
Modo subjuntivo
	ut ego	ut tū	ut is, ut ea, ut id	ut nōs	ut vōs	ut eī, ut eae, ut ea
Presente	ut ego abnegem	ut tū abnegēs	ut is, ut ea, ut id abneget	ut nōs abnegēmus	ut vōs abnegētis	ut eī, ut eae, ut ea abnegent
Pretérito imperfecto	ut ego abnegārem	ut tū abnegārēs	ut is, ut ea, ut id abnegāret	ut nōs abnegārēmus	ut vōs abnegārētis	ut eī, ut eae, ut ea abnegārent
Pretérito perfecto	ut ego abnegāverim	ut tū abnegāverīs	ut is, ut ea, ut id abnegāverit	ut nōs abnegāverīmus	ut vōs abnegāverītis	ut eī, ut eae, ut ea abnegāverint
Pretérito pluscuamperfecto	ut ego abnegāvissem	ut tū abnegāvissēs	ut is, ut ea, ut id abnegāvisset	ut nōs abnegāvissēmus	ut vōs abnegāvissētis	ut eī, ut eae, ut ea abnegāvissent
Presente pasivo	ut ego abneger	ut tū abnegēris, abnegēre	ut is, ut ea, ut id abnegētur	ut nōs abnegēmur	ut vōs abnegēminī	ut eī, ut eae, ut ea abnegentur
Pretérito imperfecto pasivo	ut ego abnegārer	ut tū abnegārēris, abnegārēre	ut is, ut ea, ut id abnegārētur	ut nōs abnegārēmur	ut vōs abnegārēminī	ut eī, ut eae, ut ea abnegārentur
Modo imperativo
	―	(tū)	(is, ea, id)	―	(vōs)	(eī, eae, ea)
Presente	― ―	(tū) abnegā	(is, ea, id) ―	― ―	(vōs) abnegāte	(eī, eae, ea) ―
Futuro	― ―	(tū) abnegātō	(is, ea, id) abnegātō	― ―	(vōs) abnegātōte	(eī, eae, ea) abnegantō
Presente pasivo	― ―	(tū) abnegāre	(is, ea, id) ―	― ―	(vōs) abnegāminī	(eī, eae, ea) ―
Futuro pasivo	― ―	(tū) abnegātor	(is, ea, id) abnegātor	― ―	(vōs) ―	(eī, eae, ea) abnegantor
Leyenda: † arcaico, x no normativo, ■ cambio ortográfico, ■ irregularidad