bellor

Latín

bellor
clásico (AFI)	/ˈbel.lor/
eclesiástico (AFI)	/ˈbel.lor/
silabación	bel-lor
acentuación	llana
longitud silábica	bisílaba
rima	el.lor

Verbo intransitivo

1

Variante de bellō.

Conjugación

Conjugación de bellō, bellāre, ―, ―  (primera conjugación, deponente, regular) [▲▼]

Formas no personales (verboides)
Infinitivo pasivo	bellārī
Participio pasivo	bellandus
Gerundio	bellandī, bellandō, bellandum
Supino	―
Formas personales
Modo indicativo
	ego	tū	is, ea, id	nōs	vōs	eī, eae, ea
Presente pasivo	ego bellor	tū bellāris, bellāre	is, ea, id bellātur	nōs bellāmur	vōs bellāminī	eī, eae, ea bellantur
Pretérito imperfecto pasivo	ego bellābar	tū bellābāris, bellābāre	is, ea, id bellābātur	nōs bellābāmur	vōs bellābāminī	eī, eae, ea bellābantur
Futuro pasivo	ego bellābor	tū bellāberis, bellābere	is, ea, id bellābitur	nōs bellābimur	vōs bellābiminī	eī, eae, ea bellābuntur
Modo subjuntivo
	ut ego	ut tū	ut is, ut ea, ut id	ut nōs	ut vōs	ut eī, ut eae, ut ea
Presente pasivo	ut ego beller	ut tū bellēris, bellēre	ut is, ut ea, ut id bellētur	ut nōs bellēmur	ut vōs bellēminī	ut eī, ut eae, ut ea bellentur
Pretérito imperfecto pasivo	ut ego bellārer	ut tū bellārēris, bellārēre	ut is, ut ea, ut id bellārētur	ut nōs bellārēmur	ut vōs bellārēminī	ut eī, ut eae, ut ea bellārentur
Modo imperativo
	―	(tū)	(is, ea, id)	―	(vōs)	(eī, eae, ea)
Presente pasivo	― ―	(tū) bellāre	(is, ea, id) ―	― ―	(vōs) bellāminī	(eī, eae, ea) ―
Futuro pasivo	― ―	(tū) bellātor	(is, ea, id) bellātor	― ―	(vōs) ―	(eī, eae, ea) bellantor
Leyenda: † arcaico, x no normativo, ■ cambio ortográfico, ■ irregularidad