Ir al contenido

communis

De Wikcionario, el diccionario libre
communis
clásico (AFI) /komˈmuː.nis/
eclesiástico (AFI) /komˈmu.nis/
silabación com-mū-nis
acentuación llana
longitud silábica trisílaba
rimas u.nis, uː.nis

Etimología

[editar]

Del protoindoeuropeo *ko-moin-i ('compartido').

Adjetivo

[editar]
 Comparación
Comparativo:  commūnior
Superlativo:  issimus
1
Común, habitual.
2
Común, vulgar, ordinario.
3
Comunal, comunitario.

Descendientes

[editar]
Descendientes []

Declinación

[editar]
Declinación de commūnis, commūnis, commūnetipo: tercera declinación, dos terminaciones []
Singular
Masculino Femenino Neutro
Nominativo m.commūnis f.commūnis n.commūne
Genitivo m.commūnis f.commūnis n.commūnis
Dativo m.commūnī f.commūnī n.commūnī
Acusativo m.commūnem f.commūnem n.commūne
Ablativo m.commūnī f.commūnī n.commūnī
Vocativo m.commūnis f.commūnis n.commūne
Plural
Masculino Femenino Neutro
Nominativo m.commūnēs f.commūnēs n.commūnia
Genitivo m.commūnium f.commūnium n.commūnium
Dativo m.commūnibus f.commūnibus n.commūnibus
Acusativo m.commūnīs, commūnēs f.commūnīs, commūnēs n.commūnia
Ablativo m.commūnibus f.commūnibus n.commūnibus
Vocativo m.commūnēs f.commūnēs n.commūnia

Referencias y notas

[editar]