difractarse
Apariencia
| difractarse | |
| pronunciación (AFI) | [d̪ifɾakˈt̪aɾse] |
| silabación | di-frac-tar-se |
| acentuación | llana |
| longitud silábica | tetrasílaba |
| rima | aɾ.se |
Etimología
[editar]De difractar con el pronombre reflexivo átono.
Verbo pronominal
[editar]- 1
- Difractar (uso pronominal de ...)
Conjugación
[editar]Conjugación de difractarse paradigma: amar (regular) [▲▼]
| Formas no personales (verboides) | |||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Infinitivo | difractarse | haberse difractado | |||||
| Gerundio | difractándose | habiéndose difractado | |||||
| Participio | difractado | ||||||
| Formas personales | |||||||
| Modo indicativo | |||||||
| yo | tú | vos | él, ella, usted | nosotros | vosotros | ustedes, ellos | |
| Presente | yo me difracto | tú te difractas | vos te difractás | él, ella, usted se difracta | nosotros nos difractamos | vosotros os difractáis | ustedes, ellos se difractan |
| Pretérito imperfecto | yo me difractaba | tú te difractabas | vos te difractabas | él, ella, usted se difractaba | nosotros nos difractábamos | vosotros os difractabais | ustedes, ellos se difractaban |
| Pretérito perfecto | yo me difracté | tú te difractaste | vos te difractaste | él, ella, usted se difractó | nosotros nos difractamos | vosotros os difractasteis | ustedes, ellos se difractaron |
| Pretérito pluscuamperfecto | yo me había difractado | tú te habías difractado | vos te habías difractado | él, ella, usted se había difractado | nosotros nos habíamos difractado | vosotros os habíais difractado | ustedes, ellos se habían difractado |
| Pretérito perfecto compuesto | yo me he difractado | tú te has difractado | vos te has difractado | él, ella, usted se ha difractado | nosotros nos hemos difractado | vosotros os habéis difractado | ustedes, ellos se han difractado |
| Futuro | yo me difractaré | tú te difractarás | vos te difractarás | él, ella, usted se difractará | nosotros nos difractaremos | vosotros os difractaréis | ustedes, ellos se difractarán |
| Futuro compuesto | yo me habré difractado | tú te habrás difractado | vos te habrás difractado | él, ella, usted se habrá difractado | nosotros nos habremos difractado | vosotros os habréis difractado | ustedes, ellos se habrán difractado |
| Pretérito anterior† | yo me hube difractado | tú te hubiste difractado | vos te hubiste difractado | él, ella, usted se hubo difractado | nosotros nos hubimos difractado | vosotros os hubisteis difractado | ustedes, ellos se hubieron difractado |
| Modo condicional | |||||||
| yo | tú | vos | él, ella, usted | nosotros | vosotros | ustedes, ellos | |
| Condicional simple | yo me difractaría | tú te difractarías | vos te difractarías | él, ella, usted se difractaría | nosotros nos difractaríamos | vosotros os difractaríais | ustedes, ellos se difractarían |
| Condicional compuesto | yo me habría difractado | tú te habrías difractado | vos te habrías difractado | él, ella, usted se habría difractado | nosotros nos habríamos difractado | vosotros os habríais difractado | ustedes, ellos se habrían difractado |
| Modo subjuntivo | |||||||
| que yo | que tú | que vos | que él, que ella, que usted | que nosotros | que vosotros | que ustedes, que ellos | |
| Presente | que yo me difracte | que tú te difractes | que vos te difractes, te difractés | que él, que ella, que usted se difracte | que nosotros nos difractemos | que vosotros os difractéis | que ustedes, que ellos se difracten |
| Pretérito imperfecto | que yo me difractara, me difractase | que tú te difractaras, te difractases | que vos te difractaras, te difractases | que él, que ella, que usted se difractara, se difractase | que nosotros nos difractáramos, nos difractásemos | que vosotros os difractarais, os difractaseis | que ustedes, que ellos se difractaran, se difractasen |
| Pretérito perfecto | que yo me haya difractado | que tú te hayas difractado | que vos te hayas difractado | que él, que ella, que usted se haya difractado | que nosotros nos hayamos difractado | que vosotros os hayáis difractado | que ustedes, que ellos se hayan difractado |
| Pretérito pluscuamperfecto | que yo me hubiera difractado, me hubiese difractado | que tú te hubieras difractado, te hubieses difractado | que vos te hubieras difractado, te hubieses difractado | que él, que ella, que usted se hubiera difractado, se hubiese difractado | que nosotros nos hubiéramos difractado, nos hubiésemos difractado | que vosotros os hubierais difractado, os hubieseis difractado | que ustedes, que ellos se hubieran difractado, se hubiesen difractado |
| Futuro† | que yo me difractare | que tú te difractares | que vos te difractares | que él, que ella, que usted se difractare | que nosotros nos difractáremos | que vosotros os difractareis | que ustedes, que ellos se difractaren |
| Futuro compuesto† | que yo me hubiere difractado | que tú te hubieres difractado | que vos te hubieres difractado | que él, que ella, que usted se hubiere difractado | que nosotros nos hubiéremos difractado | que vosotros os hubiereis difractado | que ustedes, que ellos se hubieren difractado |
| Modo imperativo | |||||||
| ― | (tú) | (vos) | (usted) | (nosotros) | (vosotros) | (ustedes) | |
| Presente | ― ― | (tú) difráctate | (vos) difractate | (usted) difráctese | (nosotros) difractémonos | (vosotros) difractaos | (ustedes) difráctense |
| Leyenda: † arcaico, x no normativo, PART se usa más como participio, ADJ se usa más como adjetivo, ■ cambio ortográfico, ■ irregularidad | |||||||
Traducciones
[editar]Traducciones [▲▼]