illaetabilis
illaetābilis | |
clásico (AFI) | [ɪl.laɪˈtaː.bɪ.lɪs] |
rima | a.bi.lis |
Etimología
[editar]Del prefijo in-2 ("no") y laetābilis ("agradable"), de laetor, -ārī ("alegrarse") y el sufijo -bilis, en última instancia de laetus ("abundante", "alegre", etc.).1
Adjetivo
[editar]3.ª declinación (de dos terminaciones: -is, -e)
| ||||
Singular | Plural | |||
---|---|---|---|---|
Masculino Femenino |
Neutro | Masculino Femenino |
Neutro | |
Nominativo | illaetābilis | illaetābile | illaetābilēs | illaetābilia |
Vocativo | illaetābilis | illaetābile | illaetābilēs | illaetābilia |
Acusativo | illaetābilem | illaetābile | illaetābilēs illaetābilīs |
illaetābilia |
Genitivo | illaetābilis | illaetābilis | illaetābilium | illaetābilium |
Dativo | illaetābilī | illaetābilī | illaetābilibus | illaetābilibus |
Ablativo | illaetābilī | illaetābilī | illaetābilibus | illaetābilibus |
Locativo | {{{25}}} | {{{26}}} | {{{27}}} | {{{28}}} |
- 1
- Desagradable, triste.1