trec'hiñ

Bretón

trec'hiñ
pronunciación (AFI)	/ˈtrɛː.ɣĩ/

De trec'h y el sufijo -iñ.

.

1

2

Conjugación de *trec'hiñ*
Formas no personales
Infinitivo	ttrec'hiñ
Participio presente	o ttrec'hiñ
Participio pasado	trec'het
Formas personales
número	singular				plural			pasiva
persona	1.ª	2.ª	3.ª masculino	3.ª femenino	1.ª	2.ª	3.ª	impersonal
Modo indicativo
Presente	trec'han	trec'hez	trec'h	trec'h	trec'homp	trec'hit	trec'hont	trec'her
Pretérito imperfecto	trec'hen	trec'hes	trec'he	trec'he	trec'hemp	trec'hec'h	trec'hent	trec'hed
Pretérito perfecto	trec'his	trec'hjout	trec'has	trec'has	trec'hjomp	trec'hjoc'h	trec'hjont	trec'hjod
Futuro	trec'hin	trec'hi	trec'ho	trec'ho	trec'himp	trec'hot	trec'hint	trec'hor
Modo condicional
Presente	trec'hfen	trec'hfes	trec'hfe	trec'hfe	trec'hfemp	trec'hfec'h	trec'hfent	trec'hfed
Pretérito	trec'hjen	trec'hjes	trec'hje	trec'hje	trec'hjemp	trec'hjec'h	trec'hjent	trec'hjed
Modo imperativo
Presente		trec'h	trec'het	trec'het	trec'homp	trec'hit	trec'hent
Nota: Las formas subrayadas actúan también como formas dependientes del verbo