calle
De Wiktionary, el diccionario libre
Contenido |
[editar]
calle
[editar] Acepciones
[editar] Sustantivo femenino
| Singular | Plural |
|---|---|
| calle | calles |
- 1
- Vía dentro de una población, destinada al tránsito de personas, animales y, generalmente, también vehículos.
- 2
- Espacio urbano entre edificios, por oposición al interior de los edificios.
- Ejemplo: "Ahora, en la esplendorosa Corte hay más de 1.700 'sin techo' y una tercera parte de ellos duerme en la calle." Manuel Alcántara Memorial de pobres, 2008
- 3
- En competiciones de velocidad (como atletismo, ciclismo en pista, natación o regatas de traineras), cada una de las franjas longitudinales en que se divide la pista o lámina de agua, y por la que debe avanzar cada competidor.
[editar] Locuciones
[editar] Información avanzada
- Derivados: calleja, callejero, callejear, callejón, callejuela
- Pares mínimos: calla, callo, cace, cague, cale, case, cate, cave
[editar] Traducciones
Traducciones
Categorías: Español | Palabras de origen latino | ES:Sustantivos | Español-Afrikáans | Español-Aimara | Español-Alemán | Español-Albanés | Español-Árabe | Español-Aragonés | Español-Asturiano | Español-Bretón | Español-Búlgaro | Español-Catalán | Español-Checo | Español-Mandarín | Español-Coreano | Español-Danés | Español-Esperanto | Español-Estonio | Español-Euskera | Español-Feroés | Español-Finés | Español-Francés | Español-Frisón | Español-Friulano | Español-Gallego | Español-Griego | Español-Guaraní | Español-Guyaratí | Español-Hebreo | Español-Húngaro | Español-Hindi | Español-Inglés | Español-Irlandés | Español-Italiano | Español-Japonés | Español-Latín | Español-Lituano | Español-Napolitano | Español-Neerlandés | Español-Noruego (bokmål) | Español-Occitano | Español-Persa | Español-Polaco | Español-Portugués | Español-Panyabí | Español-Quechua | Español-Ruso | Español-Siciliano | Español-Sueco | Español-Swahili | Español-Tailandés | Español-Turco | ES:Sustantivos femeninos