appropinquo
| appropinquo | |
| clásico (AFI) | /apˈpro.pin.kʷoː/ |
| eclesiástico (AFI) | /apˈpro.pin.kwo/ |
| silabación | ap-pro-pin-quō |
| acentuación | esdrújula |
| longitud silábica | tetrasílaba |
| variantes | adpropinquō |
| rimas | o.pin.kʷoː, o.pin.kwo |
Etimología
[editar]Del prefijo ad- y propinquō ("aproximar(se)"), y este de propinquus ("próximo").[1]
Verbo intransitivo
[editar]- 1
- Aproximarse, acercarse (en el espacio).[1]
- 2
- Aproximarse, acercarse, estar cerca (en el tiempo).[1]
Conjugación
[editar]Conjugación de appropinquō, appropinquāre, appropinquāvī, appropinquātum (primera conjugación, regular) [▲▼]
| Formas no personales (verboides) | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Infinitivo activo | appropinquāre, appropinquāvisse | |||||
| Infinitivo pasivo | appropinquārī | |||||
| Participio activo | appropinquāns, appropinquātūrus | |||||
| Participio pasivo | appropinquandus, appropinquātus | |||||
| Gerundio | appropinquandī, appropinquandō, appropinquandum | |||||
| Supino | appropinquātum, appropinquātū | |||||
| Formas personales | ||||||
| Modo indicativo | ||||||
| ego | tū | is, ea, id | nōs | vōs | eī, eae, ea | |
| Presente | ego appropinquō | tū appropinquās | is, ea, id appropinquat | nōs appropinquāmus | vōs appropinquātis | eī, eae, ea appropinquant |
| Pretérito imperfecto | ego appropinquābam | tū appropinquābās | is, ea, id appropinquābat | nōs appropinquābāmus | vōs appropinquābātis | eī, eae, ea appropinquābant |
| Futuro | ego appropinquābō | tū appropinquābis | is, ea, id appropinquābit | nōs appropinquābimus | vōs appropinquābitis | eī, eae, ea appropinquābunt |
| Pretérito perfecto | ego appropinquāvī | tū appropinquāvistī | is, ea, id appropinquāvit | nōs appropinquāvimus | vōs appropinquāvistis | eī, eae, ea appropinquāvērunt, appropinquāvēre |
| Pretérito pluscuamperfecto | ego appropinquāveram | tū appropinquāverās | is, ea, id appropinquāverat | nōs appropinquāverāmus | vōs appropinquāverātis | eī, eae, ea appropinquāverant |
| Futuro perfecto | ego appropinquāverō | tū appropinquāveris | is, ea, id appropinquāverit | nōs appropinquāverimus | vōs appropinquāveritis | eī, eae, ea appropinquāverint |
| Presente pasivo | ego appropinquor | tū appropinquāris, appropinquāre | is, ea, id appropinquātur | nōs appropinquāmur | vōs appropinquāminī | eī, eae, ea appropinquantur |
| Pretérito imperfecto pasivo | ego appropinquābar | tū appropinquābāris, appropinquābāre | is, ea, id appropinquābātur | nōs appropinquābāmur | vōs appropinquābāminī | eī, eae, ea appropinquābantur |
| Futuro pasivo | ego appropinquābor | tū appropinquāberis, appropinquābere | is, ea, id appropinquābitur | nōs appropinquābimur | vōs appropinquābiminī | eī, eae, ea appropinquābuntur |
| Modo subjuntivo | ||||||
| ut ego | ut tū | ut is, ut ea, ut id | ut nōs | ut vōs | ut eī, ut eae, ut ea | |
| Presente | ut ego appropinquem | ut tū appropinquēs | ut is, ut ea, ut id appropinquet | ut nōs appropinquēmus | ut vōs appropinquētis | ut eī, ut eae, ut ea appropinquent |
| Pretérito imperfecto | ut ego appropinquārem | ut tū appropinquārēs | ut is, ut ea, ut id appropinquāret | ut nōs appropinquārēmus | ut vōs appropinquārētis | ut eī, ut eae, ut ea appropinquārent |
| Pretérito perfecto | ut ego appropinquāverim | ut tū appropinquāverīs | ut is, ut ea, ut id appropinquāverit | ut nōs appropinquāverīmus | ut vōs appropinquāverītis | ut eī, ut eae, ut ea appropinquāverint |
| Pretérito pluscuamperfecto | ut ego appropinquāvissem | ut tū appropinquāvissēs | ut is, ut ea, ut id appropinquāvisset | ut nōs appropinquāvissēmus | ut vōs appropinquāvissētis | ut eī, ut eae, ut ea appropinquāvissent |
| Presente pasivo | ut ego appropinquer | ut tū appropinquēris, appropinquēre | ut is, ut ea, ut id appropinquētur | ut nōs appropinquēmur | ut vōs appropinquēminī | ut eī, ut eae, ut ea appropinquentur |
| Pretérito imperfecto pasivo | ut ego appropinquārer | ut tū appropinquārēris, appropinquārēre | ut is, ut ea, ut id appropinquārētur | ut nōs appropinquārēmur | ut vōs appropinquārēminī | ut eī, ut eae, ut ea appropinquārentur |
| Modo imperativo | ||||||
| ― | (tū) | (is, ea, id) | ― | (vōs) | (eī, eae, ea) | |
| Presente | ― ― | (tū) appropinquā | (is, ea, id) ― | ― ― | (vōs) appropinquāte | (eī, eae, ea) ― |
| Futuro | ― ― | (tū) appropinquātō | (is, ea, id) appropinquātō | ― ― | (vōs) appropinquātōte | (eī, eae, ea) appropinquantō |
| Presente pasivo | ― ― | (tū) appropinquāre | (is, ea, id) ― | ― ― | (vōs) appropinquāminī | (eī, eae, ea) ― |
| Futuro pasivo | ― ― | (tū) appropinquātor | (is, ea, id) appropinquātor | ― ― | (vōs) ― | (eī, eae, ea) appropinquantor |
| Leyenda: † arcaico, x no normativo, ■ cambio ortográfico, ■ irregularidad | ||||||