cognosco
| cognosco | |
| pronunciación (AFI) | [koɡˈnoːs.koː] |
Etimología
[editar]Verbo
[editar]Conjugación
[editar]Conjugación de cognōscō, cognōscere, cognōvī, cognitum (tercera conjugación, regular) [▲▼]
| Formas no personales (verboides) | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Infinitivo activo | cognōscere, cognōvisse | |||||
| Infinitivo pasivo | cognōscī | |||||
| Participio activo | cognōscēns, cognitūrus | |||||
| Participio pasivo | cognōscendus, cognitus | |||||
| Gerundio | cognōscendī, cognōscendō, cognōscendum | |||||
| Supino | cognitum, cognitū | |||||
| Formas personales | ||||||
| Modo indicativo | ||||||
| ego | tū | is, ea, id | nōs | vōs | eī, eae, ea | |
| Presente | ego cognōscō | tū cognōscis | is, ea, id cognōscit | nōs cognōscimus | vōs cognōscitis | eī, eae, ea cognōscunt |
| Pretérito imperfecto | ego cognōscēbam | tū cognōscēbās | is, ea, id cognōscēbat | nōs cognōscēbāmus | vōs cognōscēbātis | eī, eae, ea cognōscēbant |
| Futuro | ego cognōscam | tū cognōscēs | is, ea, id cognōscēt | nōs cognōscēmus | vōs cognōscētis | eī, eae, ea cognōscent |
| Pretérito perfecto | ego cognōvī | tū cognōvistī | is, ea, id cognōvit | nōs cognōvimus | vōs cognōvistis | eī, eae, ea cognōvērunt, cognōvēre |
| Pretérito pluscuamperfecto | ego cognōveram | tū cognōverās | is, ea, id cognōverat | nōs cognōverāmus | vōs cognōverātis | eī, eae, ea cognōverant |
| Futuro perfecto | ego cognōverō | tū cognōveris | is, ea, id cognōverit | nōs cognōverimus | vōs cognōveritis | eī, eae, ea cognōverint |
| Presente pasivo | ego cognōscor | tū cognōsceris, cognōscere | is, ea, id cognōscitur | nōs cognōscimur | vōs cognōsciminī | eī, eae, ea cognōscuntur |
| Pretérito imperfecto pasivo | ego cognōscēbar | tū cognōscēbāris, cognōscēbāre | is, ea, id cognōscēbātur | nōs cognōscēbāmur | vōs cognōscēbāminī | eī, eae, ea cognōscēbantur |
| Futuro pasivo | ego cognōscar | tū cognōscēris, cognōscēre | is, ea, id cognōscētur | nōs cognōscēmur | vōs cognōscēminī | eī, eae, ea cognōscentur |
| Modo subjuntivo | ||||||
| ut ego | ut tū | ut is, ut ea, ut id | ut nōs | ut vōs | ut eī, ut eae, ut ea | |
| Presente | ut ego cognōscam | ut tū cognōscās | ut is, ut ea, ut id cognōscat | ut nōs cognōscāmus | ut vōs cognōscātis | ut eī, ut eae, ut ea cognōscant |
| Pretérito imperfecto | ut ego cognōscerem | ut tū cognōscerēs | ut is, ut ea, ut id cognōsceret | ut nōs cognōscerēmus | ut vōs cognōscerētis | ut eī, ut eae, ut ea cognōscerent |
| Pretérito perfecto | ut ego cognōverim | ut tū cognōverīs | ut is, ut ea, ut id cognōverit | ut nōs cognōverīmus | ut vōs cognōverītis | ut eī, ut eae, ut ea cognōverint |
| Pretérito pluscuamperfecto | ut ego cognōvissem | ut tū cognōvissēs | ut is, ut ea, ut id cognōvisset | ut nōs cognōvissēmus | ut vōs cognōvissētis | ut eī, ut eae, ut ea cognōvissent |
| Presente pasivo | ut ego cognōscar | ut tū cognōscāris, cognōscāre | ut is, ut ea, ut id cognōscātur | ut nōs cognōscāmur | ut vōs cognōscāminī | ut eī, ut eae, ut ea cognōscantur |
| Pretérito imperfecto pasivo | ut ego cognōscerer | ut tū cognōscerēris, cognōscerēre | ut is, ut ea, ut id cognōscerētur | ut nōs cognōscerēmur | ut vōs cognōscerēminī | ut eī, ut eae, ut ea cognōscerentur |
| Modo imperativo | ||||||
| ― | (tū) | (is, ea, id) | ― | (vōs) | (eī, eae, ea) | |
| Presente | ― ― | (tū) cognōsce | (is, ea, id) ― | ― ― | (vōs) cognōscite | (eī, eae, ea) ― |
| Futuro | ― ― | (tū) cognōscitō | (is, ea, id) cognōscitō | ― ― | (vōs) cognōscitōte | (eī, eae, ea) cognōscuntō |
| Presente pasivo | ― ― | (tū) cognōscere | (is, ea, id) ― | ― ― | (vōs) cognōsciminī | (eī, eae, ea) ― |
| Futuro pasivo | ― ― | (tū) cognōscitor | (is, ea, id) cognōscitor | ― ― | (vōs) ― | (eī, eae, ea) cognōscuntor |
| Leyenda: † arcaico, x no normativo, ■ cambio ortográfico, ■ irregularidad | ||||||