Ir al contenido

concubina

De Wikcionario, el diccionario libre
concubina
pronunciación (AFI) [kõŋkuˈβ̞ina]
silabación con-cu-bi-na
acentuación llana
longitud silábica tetrasílaba
rima i.na

Forma flexiva

[editar]

Forma sustantiva

[editar]
1
Forma del femenino singular de concubino.
concubina
pronunciación (AFI) [kuŋ.kuˈbi.nə]

Forma flexiva

[editar]

Forma sustantiva

[editar]
1
Forma del femenino singular de concubino.

Gallego

[editar]
concubina
pronunciación (AFI) [koŋkuˈβ̞inɐ]
silabación con-cu-bi-na
acentuación llana
longitud silábica tetrasílaba
rima i.na

Forma flexiva

[editar]

Forma sustantiva

[editar]
1
Forma del femenino singular de concubino.
concubina
pronunciación (AFI) [kon.kuˈbi.na]

Forma flexiva

[editar]

Forma sustantiva

[editar]
1
Forma del femenino singular de concubino.
concubina
clásico (AFI) /kon.kuˈbiː.na/
eclesiástico (AFI) /kon.kuˈbi.na/
silabación con-cu-bī-na
acentuación llana
longitud silábica tetrasílaba
rimas iː.na, i.na

Forma flexiva

[editar]

Forma sustantiva

[editar]
1
Forma del femenino singular de concubinus.

Occitano

[editar]
concubina
pronunciación falta agregar

Forma flexiva

[editar]

Forma sustantiva

[editar]
1
Forma del femenino singular de concubin.
concubina
brasilero (AFI) /kõ.kuˈbĩ.nɐ/
europeo (AFI) /kõ.kuˈbi.nɐ/
silabación con-cu-bi-na
acentuación llana
longitud silábica tetrasílaba
rimas ĩ.nɐ, i.nɐ

Forma flexiva

[editar]

Forma sustantiva

[editar]
1
Forma del femenino singular de concubino.

Referencias y notas

[editar]