Ir al contenido

conjuramentar

De Wikcionario, el diccionario libre
conjuramentar
pronunciación (AFI) [kõŋxuɾamẽn̪ˈt̪aɾ]
silabación con-ju-ra-men-tar
acentuación aguda
longitud silábica pentasílaba
rima

Etimología

[editar]

Si puedes, incorpórala: ver cómo.

Verbo transitivo

[editar]
1
[1]
  • Uso: anticuado
2
[1]
  • Uso: anticuado

Conjugación

[editar]
Conjugación de conjuramentarparadigma: amar (regular) []
Formas no personales (verboides)
Infinitivo conjuramentar haber conjuramentado
Gerundio conjuramentando habiendo conjuramentado
Participio conjuramentado
Formas personales
Modo indicativo
yo vos él, ella, usted nosotros vosotros ustedes, ellos
Presente yoconjuramento conjuramentas vosconjuramentás él, ella, ustedconjuramenta nosotrosconjuramentamos vosotrosconjuramentáis ustedes, ellosconjuramentan
Pretérito imperfecto yoconjuramentaba conjuramentabas vosconjuramentabas él, ella, ustedconjuramentaba nosotrosconjuramentábamos vosotrosconjuramentabais ustedes, ellosconjuramentaban
Pretérito perfecto yoconjuramenté conjuramentaste vosconjuramentaste él, ella, ustedconjuramentó nosotrosconjuramentamos vosotrosconjuramentasteis ustedes, ellosconjuramentaron
Pretérito pluscuamperfecto yohabía conjuramentado habías conjuramentado voshabías conjuramentado él, ella, ustedhabía conjuramentado nosotroshabíamos conjuramentado vosotroshabíais conjuramentado ustedes, elloshabían conjuramentado
Pretérito perfecto compuesto yohe conjuramentado has conjuramentado voshas conjuramentado él, ella, ustedha conjuramentado nosotroshemos conjuramentado vosotroshabéis conjuramentado ustedes, elloshan conjuramentado
Futuro yoconjuramentaré conjuramentarás vosconjuramentarás él, ella, ustedconjuramentará nosotrosconjuramentaremos vosotrosconjuramentaréis ustedes, ellosconjuramentarán
Futuro compuesto yohabré conjuramentado habrás conjuramentado voshabrás conjuramentado él, ella, ustedhabrá conjuramentado nosotroshabremos conjuramentado vosotroshabréis conjuramentado ustedes, elloshabrán conjuramentado
Pretérito anterior yohube conjuramentado hubiste conjuramentado voshubiste conjuramentado él, ella, ustedhubo conjuramentado nosotroshubimos conjuramentado vosotroshubisteis conjuramentado ustedes, elloshubieron conjuramentado
Modo condicional
yo vos él, ella, usted nosotros vosotros ustedes, ellos
Condicional simple yoconjuramentaría conjuramentarías vosconjuramentarías él, ella, ustedconjuramentaría nosotrosconjuramentaríamos vosotrosconjuramentaríais ustedes, ellosconjuramentarían
Condicional compuesto yohabría conjuramentado habrías conjuramentado voshabrías conjuramentado él, ella, ustedhabría conjuramentado nosotroshabríamos conjuramentado vosotroshabríais conjuramentado ustedes, elloshabrían conjuramentado
Modo subjuntivo
que yo que tú que vos que él, que ella, que usted que nosotros que vosotros que ustedes, que ellos
Presente que yoconjuramente que túconjuramentes que vosconjuramentes, conjuramentés que él, que ella, que ustedconjuramente que nosotrosconjuramentemos que vosotrosconjuramentéis que ustedes, que ellosconjuramenten
Pretérito imperfecto que yoconjuramentara, conjuramentase que túconjuramentaras, conjuramentases que vosconjuramentaras, conjuramentases que él, que ella, que ustedconjuramentara, conjuramentase que nosotrosconjuramentáramos, conjuramentásemos que vosotrosconjuramentarais, conjuramentaseis que ustedes, que ellosconjuramentaran, conjuramentasen
Pretérito perfecto que yohaya conjuramentado que túhayas conjuramentado que voshayas conjuramentado que él, que ella, que ustedhaya conjuramentado que nosotroshayamos conjuramentado que vosotroshayáis conjuramentado que ustedes, que elloshayan conjuramentado
Pretérito pluscuamperfecto que yohubiera conjuramentado, hubiese conjuramentado que túhubieras conjuramentado, hubieses conjuramentado que voshubieras conjuramentado, hubieses conjuramentado que él, que ella, que ustedhubiera conjuramentado, hubiese conjuramentado que nosotroshubiéramos conjuramentado, hubiésemos conjuramentado que vosotroshubierais conjuramentado, hubieseis conjuramentado que ustedes, que elloshubieran conjuramentado, hubiesen conjuramentado
Futuro que yoconjuramentare que túconjuramentares que vosconjuramentares que él, que ella, que ustedconjuramentare que nosotrosconjuramentáremos que vosotrosconjuramentareis que ustedes, que ellosconjuramentaren
Futuro compuesto que yohubiere conjuramentado que túhubieres conjuramentado que voshubieres conjuramentado que él, que ella, que ustedhubiere conjuramentado que nosotroshubiéremos conjuramentado que vosotroshubiereis conjuramentado que ustedes, que elloshubieren conjuramentado
Modo imperativo
(tú) (vos) (usted) (nosotros) (vosotros) (ustedes)
Presente (tú)conjuramenta (vos)conjuramentá (usted)conjuramente (nosotros)conjuramentemos (vosotros)conjuramentad (ustedes)conjuramenten
Leyenda: † arcaico, x no normativo, PART se usa más como participio, ADJ se usa más como adjetivo, cambio ortográfico, irregularidad

Véase también

[editar]

Traducciones

[editar]
Traducciones []

Referencias y notas

[editar]
  1. 1 2 «conjuramentar» en Diccionario de la lengua española. Editorial: Real Academia Española, Asociación de Academias de la Lengua Española y Espasa. 22.ª ed, Madrid, 2001.