Ir al contenido

contarse

De Wikcionario, el diccionario libre
contarse
pronunciación (AFI) [kõn̪ˈt̪aɾse]
silabación con-tar-se
acentuación llana
longitud silábica trisílaba
rima aɾ.se

Etimología

[editar]

De contar con el pronombre reflexivo átono.

Verbo pronominal

[editar]
1
Contar (uso pronominal de ...)

Conjugación

[editar]
Conjugación de contarseparadigma: contar (irregular) []
Formas no personales (verboides)
Infinitivo contarse haberse contado
Gerundio contándose habiéndose contado
Participio contado
Formas personales
Modo indicativo
yo vos él, ella, usted nosotros vosotros ustedes, ellos
Presente me cuento te cuentas te contás (ello)se cuenta nos contamos os contáis (ellos)se cuentan
Pretérito imperfecto me contaba te contabas te contabas (ello)se contaba nos contábamos os contabais (ellos)se contaban
Pretérito perfecto me conté te contaste te contaste (ello)se contó nos contamos os contasteis (ellos)se contaron
Pretérito pluscuamperfecto me había contado te habías contado te habías contado (ello)se había contado nos habíamos contado os habíais contado (ellos)se habían contado
Pretérito perfecto compuesto me he contado te has contado te has contado (ello)se ha contado nos hemos contado os habéis contado (ellos)se han contado
Futuro me contaré te contarás te contarás (ello)se contará nos contaremos os contaréis (ellos)se contarán
Futuro compuesto me habré contado te habrás contado te habrás contado (ello)se habrá contado nos habremos contado os habréis contado (ellos)se habrán contado
Pretérito anterior me hube contado te hubiste contado te hubiste contado (ello)se hubo contado nos hubimos contado os hubisteis contado (ellos)se hubieron contado
Modo condicional
yo vos él, ella, usted nosotros vosotros ustedes, ellos
Condicional simple me contaría te contarías te contarías (ello)se contaría nos contaríamos os contaríais (ellos)se contarían
Condicional compuesto me habría contado te habrías contado te habrías contado (ello)se habría contado nos habríamos contado os habríais contado (ellos)se habrían contado
Modo subjuntivo
que yo que tú que vos que él, que ella, que usted que nosotros que vosotros que ustedes, que ellos
Presente me cuente te cuentes te cuentes, te contés (que ello)se cuente nos contemos os contéis (que ellos)se cuenten
Pretérito imperfecto me contara, me contase te contaras, te contases te contaras, te contases (que ello)se contara, se contase nos contáramos, nos contásemos os contarais, os contaseis (que ellos)se contaran, se contasen
Pretérito perfecto me haya contado te hayas contado te hayas contado (que ello)se haya contado nos hayamos contado os hayáis contado (que ellos)se hayan contado
Pretérito pluscuamperfecto me hubiera contado, me hubiese contado te hubieras contado, te hubieses contado te hubieras contado, te hubieses contado (que ello)se hubiera contado, se hubiese contado nos hubiéramos contado, nos hubiésemos contado os hubierais contado, os hubieseis contado (que ellos)se hubieran contado, se hubiesen contado
Futuro me contare te contares te contares (que ello)se contare nos contáremos os contareis (que ellos)se contaren
Futuro compuesto me hubiere contado te hubieres contado te hubieres contado (que ello)se hubiere contado nos hubiéremos contado os hubiereis contado (que ellos)se hubieren contado
Modo imperativo
(tú) (vos) (usted) (nosotros) (vosotros) (ustedes)
Presente cuéntate contate (ello)cuéntese contémonos contaos (ellos)cuéntense
Leyenda: † arcaico, x no normativo, PART se usa más como participio, ADJ se usa más como adjetivo, cambio ortográfico, irregularidad
NOTA: se usa más como impersonal, en cuyo caso solo son válidas las conjugaciones de la tercera persona singular.

Traducciones

[editar]
Traducciones []

Referencias y notas

[editar]