Ir al contenido

cronificar

De Wikcionario, el diccionario libre
cronificar
pronunciación (AFI) [kɾonifiˈkaɾ]
silabación cro-ni-fi-car
acentuación aguda
longitud silábica tetrasílaba
rima

Etimología

[editar]

Si puedes, incorpórala: ver cómo

Verbo transitivo

[editar]
1 Medicina
[1]
  • Uso: se emplea también como pronominal

Conjugación

[editar]
Conjugación de cronificarparadigma: complicar (regular) []
Formas no personales (verboides)
Infinitivo cronificar haber cronificado
Gerundio cronificando habiendo cronificado
Participio cronificado
Formas personales
Modo indicativo
yo vos él, ella, usted nosotros vosotros ustedes, ellos
Presente yocronifico cronificas voscronificás él, ella, ustedcronifica nosotroscronificamos vosotroscronificáis ustedes, elloscronifican
Pretérito imperfecto yocronificaba cronificabas voscronificabas él, ella, ustedcronificaba nosotroscronificábamos vosotroscronificabais ustedes, elloscronificaban
Pretérito perfecto yocronifiqué cronificaste voscronificaste él, ella, ustedcronificó nosotroscronificamos vosotroscronificasteis ustedes, elloscronificaron
Pretérito pluscuamperfecto yohabía cronificado habías cronificado voshabías cronificado él, ella, ustedhabía cronificado nosotroshabíamos cronificado vosotroshabíais cronificado ustedes, elloshabían cronificado
Pretérito perfecto compuesto yohe cronificado has cronificado voshas cronificado él, ella, ustedha cronificado nosotroshemos cronificado vosotroshabéis cronificado ustedes, elloshan cronificado
Futuro yocronificaré cronificarás voscronificarás él, ella, ustedcronificará nosotroscronificaremos vosotroscronificaréis ustedes, elloscronificarán
Futuro compuesto yohabré cronificado habrás cronificado voshabrás cronificado él, ella, ustedhabrá cronificado nosotroshabremos cronificado vosotroshabréis cronificado ustedes, elloshabrán cronificado
Pretérito anterior yohube cronificado hubiste cronificado voshubiste cronificado él, ella, ustedhubo cronificado nosotroshubimos cronificado vosotroshubisteis cronificado ustedes, elloshubieron cronificado
Modo condicional
yo vos él, ella, usted nosotros vosotros ustedes, ellos
Condicional simple yocronificaría cronificarías voscronificarías él, ella, ustedcronificaría nosotroscronificaríamos vosotroscronificaríais ustedes, elloscronificarían
Condicional compuesto yohabría cronificado habrías cronificado voshabrías cronificado él, ella, ustedhabría cronificado nosotroshabríamos cronificado vosotroshabríais cronificado ustedes, elloshabrían cronificado
Modo subjuntivo
que yo que tú que vos que él, que ella, que usted que nosotros que vosotros que ustedes, que ellos
Presente que yocronifique que túcronifiques que voscronifiques, cronifiqués que él, que ella, que ustedcronifique que nosotroscronifiquemos que vosotroscronifiquéis que ustedes, que elloscronifiquen
Pretérito imperfecto que yocronificara, cronificase que túcronificaras, cronificases que voscronificaras, cronificases que él, que ella, que ustedcronificara, cronificase que nosotroscronificáramos, cronificásemos que vosotroscronificarais, cronificaseis que ustedes, que elloscronificaran, cronificasen
Pretérito perfecto que yohaya cronificado que túhayas cronificado que voshayas cronificado que él, que ella, que ustedhaya cronificado que nosotroshayamos cronificado que vosotroshayáis cronificado que ustedes, que elloshayan cronificado
Pretérito pluscuamperfecto que yohubiera cronificado, hubiese cronificado que túhubieras cronificado, hubieses cronificado que voshubieras cronificado, hubieses cronificado que él, que ella, que ustedhubiera cronificado, hubiese cronificado que nosotroshubiéramos cronificado, hubiésemos cronificado que vosotroshubierais cronificado, hubieseis cronificado que ustedes, que elloshubieran cronificado, hubiesen cronificado
Futuro que yocronificare que túcronificares que voscronificares que él, que ella, que ustedcronificare que nosotroscronificáremos que vosotroscronificareis que ustedes, que elloscronificaren
Futuro compuesto que yohubiere cronificado que túhubieres cronificado que voshubieres cronificado que él, que ella, que ustedhubiere cronificado que nosotroshubiéremos cronificado que vosotroshubiereis cronificado que ustedes, que elloshubieren cronificado
Modo imperativo
(tú) (vos) (usted) (nosotros) (vosotros) (ustedes)
Presente (tú)cronifica (vos)cronificá (usted)cronifique (nosotros)cronifiquemos (vosotros)cronificad (ustedes)cronifiquen
Leyenda: † arcaico, x no normativo, PART se usa más como participio, ADJ se usa más como adjetivo, cambio ortográfico, irregularidad

Véase también

[editar]

Traducciones

[editar]
Traducciones []

Referencias y notas

[editar]
  1. «cronificar» en Diccionario de la lengua española. Editorial: Real Academia Española, Asociación de Academias de la Lengua Española y Espasa. 22.ª ed, Madrid, 2001.