curtus
| curtus | |
| clásico (AFI) | /ˈkur.tus/ |
| eclesiástico (AFI) | /ˈkur.tus/ |
| silabación | cur-tus |
| acentuación | llana |
| longitud silábica | bisílaba |
| rima | ur.tus |
Etimología
[editar]Del protoitálico *korto-, del protoindoeuropeo *kr-to- ('cortado'), ver *(s)ker- ("afeitar", "rascar") y *(s)kerH- ("separar", "dividir").[1] Compárese el hitita karš(ii̯e/a)-ᶻⁱ ("cortar", "separar", "frenar"), el luvita cuneiforme karš- ("cortar"), el griego antiguo κείρω (keírō, "cortar", "afeitar"), el lituano skìrti ("separar"), el alemán antiguo sceran ("afeitar", "cortar") y el nórdico antiguo skera ("cortar").[1]
→ carō, corium
Adjetivo
[editar]Declinación
[editar]Declinación de curtus, curta, curtum tipo: primera y segunda declinación [▲▼]
| Singular | |||
|---|---|---|---|
| Masculino | Femenino | Neutro | |
| Nominativo | m. curtus | f. curta | n. curtum |
| Genitivo | m. curtī | f. curtae | n. curtī |
| Dativo | m. curtō | f. curtae | n. curtō |
| Acusativo | m. curtum | f. curtam | n. curtum |
| Ablativo | m. curtō | f. curtā | n. curtō |
| Vocativo | m. curte | f. curta | n. curtum |
| Plural | |||
| Masculino | Femenino | Neutro | |
| Nominativo | m. curtī | f. curtae | n. curta |
| Genitivo | m. curtōrum | f. curtārum | n. curtōrum |
| Dativo | m. curtīs | f. curtīs | n. curtīs |
| Acusativo | m. curtōs | f. curtās | n. curta |
| Ablativo | m. curtīs | f. curtīs | n. curtīs |
| Vocativo | m. curtī | f. curtae | n. curta |