Ir al contenido

deificarse

De Wikcionario, el diccionario libre
deificarse
pronunciación (AFI) [d̪ejfiˈkaɾse]
silabación dei-fi-car-se
acentuación llana
longitud silábica tetrasílaba
rima aɾ.se

Etimología

[editar]

De deificar con el pronombre reflexivo átono.

Verbo pronominal

[editar]
1
[1]

Conjugación

[editar]
Conjugación de deificarseparadigma: complicar (regular) []
Formas no personales (verboides)
Infinitivo deificarse haberse deificado
Gerundio deificándose habiéndose deificado
Participio deificado
Formas personales
Modo indicativo
yo vos él, ella, usted nosotros vosotros ustedes, ellos
Presente yome deifico te deificas voste deificás él, ella, ustedse deifica nosotrosnos deificamos vosotrosos deificáis ustedes, ellosse deifican
Pretérito imperfecto yome deificaba te deificabas voste deificabas él, ella, ustedse deificaba nosotrosnos deificábamos vosotrosos deificabais ustedes, ellosse deificaban
Pretérito perfecto yome deifiqué te deificaste voste deificaste él, ella, ustedse deificó nosotrosnos deificamos vosotrosos deificasteis ustedes, ellosse deificaron
Pretérito pluscuamperfecto yome había deificado te habías deificado voste habías deificado él, ella, ustedse había deificado nosotrosnos habíamos deificado vosotrosos habíais deificado ustedes, ellosse habían deificado
Pretérito perfecto compuesto yome he deificado te has deificado voste has deificado él, ella, ustedse ha deificado nosotrosnos hemos deificado vosotrosos habéis deificado ustedes, ellosse han deificado
Futuro yome deificaré te deificarás voste deificarás él, ella, ustedse deificará nosotrosnos deificaremos vosotrosos deificaréis ustedes, ellosse deificarán
Futuro compuesto yome habré deificado te habrás deificado voste habrás deificado él, ella, ustedse habrá deificado nosotrosnos habremos deificado vosotrosos habréis deificado ustedes, ellosse habrán deificado
Pretérito anterior yome hube deificado te hubiste deificado voste hubiste deificado él, ella, ustedse hubo deificado nosotrosnos hubimos deificado vosotrosos hubisteis deificado ustedes, ellosse hubieron deificado
Modo condicional
yo vos él, ella, usted nosotros vosotros ustedes, ellos
Condicional simple yome deificaría te deificarías voste deificarías él, ella, ustedse deificaría nosotrosnos deificaríamos vosotrosos deificaríais ustedes, ellosse deificarían
Condicional compuesto yome habría deificado te habrías deificado voste habrías deificado él, ella, ustedse habría deificado nosotrosnos habríamos deificado vosotrosos habríais deificado ustedes, ellosse habrían deificado
Modo subjuntivo
que yo que tú que vos que él, que ella, que usted que nosotros que vosotros que ustedes, que ellos
Presente que yome deifique que túte deifiques que voste deifiques, te deifiqués que él, que ella, que ustedse deifique que nosotrosnos deifiquemos que vosotrosos deifiquéis que ustedes, que ellosse deifiquen
Pretérito imperfecto que yome deificara, me deificase que túte deificaras, te deificases que voste deificaras, te deificases que él, que ella, que ustedse deificara, se deificase que nosotrosnos deificáramos, nos deificásemos que vosotrosos deificarais, os deificaseis que ustedes, que ellosse deificaran, se deificasen
Pretérito perfecto que yome haya deificado que túte hayas deificado que voste hayas deificado que él, que ella, que ustedse haya deificado que nosotrosnos hayamos deificado que vosotrosos hayáis deificado que ustedes, que ellosse hayan deificado
Pretérito pluscuamperfecto que yome hubiera deificado, me hubiese deificado que túte hubieras deificado, te hubieses deificado que voste hubieras deificado, te hubieses deificado que él, que ella, que ustedse hubiera deificado, se hubiese deificado que nosotrosnos hubiéramos deificado, nos hubiésemos deificado que vosotrosos hubierais deificado, os hubieseis deificado que ustedes, que ellosse hubieran deificado, se hubiesen deificado
Futuro que yome deificare que túte deificares que voste deificares que él, que ella, que ustedse deificare que nosotrosnos deificáremos que vosotrosos deificareis que ustedes, que ellosse deificaren
Futuro compuesto que yome hubiere deificado que túte hubieres deificado que voste hubieres deificado que él, que ella, que ustedse hubiere deificado que nosotrosnos hubiéremos deificado que vosotrosos hubiereis deificado que ustedes, que ellosse hubieren deificado
Modo imperativo
(tú) (vos) (usted) (nosotros) (vosotros) (ustedes)
Presente (tú)deifícate (vos)deificate (usted)deifíquese (nosotros)deifiquémonos (vosotros)deificaos (ustedes)deifíquense
Leyenda: † arcaico, x no normativo, PART se usa más como participio, ADJ se usa más como adjetivo, cambio ortográfico, irregularidad

Véase también

[editar]

Traducciones

[editar]
Traducciones []

Referencias y notas

[editar]
  1. «deificar» en Diccionario de la lengua española. Editorial: Real Academia Española, Asociación de Academias de la Lengua Española y Espasa. 22.ª ed, Madrid, 2001.