dilaudo
Apariencia
| dilaudo | |
| clásico (AFI) | /ˈdiː.law.doː/ |
| eclesiástico (AFI) | /ˈdi.law.do/ |
| silabación | dī-lau-dō |
| acentuación | esdrújula |
| longitud silábica | trisílaba |
| rimas | iː.law.doː, i.law.do |
Etimología
[editar]Verbo transitivo
[editar]Conjugación
[editar]Conjugación de dīlaudō, dīlaudāre, dīlaudāvī, dīlaudātum (primera conjugación, regular) [▲▼]
| Formas no personales (verboides) | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Infinitivo activo | dīlaudāre, dīlaudāvisse | |||||
| Infinitivo pasivo | dīlaudārī | |||||
| Participio activo | dīlaudāns, dīlaudātūrus | |||||
| Participio pasivo | dīlaudandus, dīlaudātus | |||||
| Gerundio | dīlaudandī, dīlaudandō, dīlaudandum | |||||
| Supino | dīlaudātum, dīlaudātū | |||||
| Formas personales | ||||||
| Modo indicativo | ||||||
| ego | tū | is, ea, id | nōs | vōs | eī, eae, ea | |
| Presente | ego dīlaudō | tū dīlaudās | is, ea, id dīlaudat | nōs dīlaudāmus | vōs dīlaudātis | eī, eae, ea dīlaudant |
| Pretérito imperfecto | ego dīlaudābam | tū dīlaudābās | is, ea, id dīlaudābat | nōs dīlaudābāmus | vōs dīlaudābātis | eī, eae, ea dīlaudābant |
| Futuro | ego dīlaudābō | tū dīlaudābis | is, ea, id dīlaudābit | nōs dīlaudābimus | vōs dīlaudābitis | eī, eae, ea dīlaudābunt |
| Pretérito perfecto | ego dīlaudāvī | tū dīlaudāvistī | is, ea, id dīlaudāvit | nōs dīlaudāvimus | vōs dīlaudāvistis | eī, eae, ea dīlaudāvērunt, dīlaudāvēre |
| Pretérito pluscuamperfecto | ego dīlaudāveram | tū dīlaudāverās | is, ea, id dīlaudāverat | nōs dīlaudāverāmus | vōs dīlaudāverātis | eī, eae, ea dīlaudāverant |
| Futuro perfecto | ego dīlaudāverō | tū dīlaudāveris | is, ea, id dīlaudāverit | nōs dīlaudāverimus | vōs dīlaudāveritis | eī, eae, ea dīlaudāverint |
| Presente pasivo | ego dīlaudor | tū dīlaudāris, dīlaudāre | is, ea, id dīlaudātur | nōs dīlaudāmur | vōs dīlaudāminī | eī, eae, ea dīlaudantur |
| Pretérito imperfecto pasivo | ego dīlaudābar | tū dīlaudābāris, dīlaudābāre | is, ea, id dīlaudābātur | nōs dīlaudābāmur | vōs dīlaudābāminī | eī, eae, ea dīlaudābantur |
| Futuro pasivo | ego dīlaudābor | tū dīlaudāberis, dīlaudābere | is, ea, id dīlaudābitur | nōs dīlaudābimur | vōs dīlaudābiminī | eī, eae, ea dīlaudābuntur |
| Modo subjuntivo | ||||||
| ut ego | ut tū | ut is, ut ea, ut id | ut nōs | ut vōs | ut eī, ut eae, ut ea | |
| Presente | ut ego dīlaudem | ut tū dīlaudēs | ut is, ut ea, ut id dīlaudet | ut nōs dīlaudēmus | ut vōs dīlaudētis | ut eī, ut eae, ut ea dīlaudent |
| Pretérito imperfecto | ut ego dīlaudārem | ut tū dīlaudārēs | ut is, ut ea, ut id dīlaudāret | ut nōs dīlaudārēmus | ut vōs dīlaudārētis | ut eī, ut eae, ut ea dīlaudārent |
| Pretérito perfecto | ut ego dīlaudāverim | ut tū dīlaudāverīs | ut is, ut ea, ut id dīlaudāverit | ut nōs dīlaudāverīmus | ut vōs dīlaudāverītis | ut eī, ut eae, ut ea dīlaudāverint |
| Pretérito pluscuamperfecto | ut ego dīlaudāvissem | ut tū dīlaudāvissēs | ut is, ut ea, ut id dīlaudāvisset | ut nōs dīlaudāvissēmus | ut vōs dīlaudāvissētis | ut eī, ut eae, ut ea dīlaudāvissent |
| Presente pasivo | ut ego dīlauder | ut tū dīlaudēris, dīlaudēre | ut is, ut ea, ut id dīlaudētur | ut nōs dīlaudēmur | ut vōs dīlaudēminī | ut eī, ut eae, ut ea dīlaudentur |
| Pretérito imperfecto pasivo | ut ego dīlaudārer | ut tū dīlaudārēris, dīlaudārēre | ut is, ut ea, ut id dīlaudārētur | ut nōs dīlaudārēmur | ut vōs dīlaudārēminī | ut eī, ut eae, ut ea dīlaudārentur |
| Modo imperativo | ||||||
| ― | (tū) | (is, ea, id) | ― | (vōs) | (eī, eae, ea) | |
| Presente | ― ― | (tū) dīlaudā | (is, ea, id) ― | ― ― | (vōs) dīlaudāte | (eī, eae, ea) ― |
| Futuro | ― ― | (tū) dīlaudātō | (is, ea, id) dīlaudātō | ― ― | (vōs) dīlaudātōte | (eī, eae, ea) dīlaudantō |
| Presente pasivo | ― ― | (tū) dīlaudāre | (is, ea, id) ― | ― ― | (vōs) dīlaudāminī | (eī, eae, ea) ― |
| Futuro pasivo | ― ― | (tū) dīlaudātor | (is, ea, id) dīlaudātor | ― ― | (vōs) ― | (eī, eae, ea) dīlaudantor |
| Leyenda: † arcaico, x no normativo, ■ cambio ortográfico, ■ irregularidad | ||||||