Ir al contenido

edrar

De Wikcionario, el diccionario libre
edrar
pronunciación (AFI) [eˈð̞ɾaɾ]
silabación e-drar
acentuación aguda
longitud silábica bisílaba
rima

Etimología

[editar]

Del latín iterāre ('repetir'). Pariente etimológico de iterar.

Verbo transitivo

[editar]
1 Agricultura
Binar1-2.[1]

Conjugación

[editar]
Conjugación de edrarparadigma: amar (regular) []
Formas no personales (verboides)
Infinitivo edrar haber edrado
Gerundio edrando habiendo edrado
Participio edrado
Formas personales
Modo indicativo
yo vos él, ella, usted nosotros vosotros ustedes, ellos
Presente yoedro edras vosedrás él, ella, ustededra nosotrosedramos vosotrosedráis ustedes, ellosedran
Pretérito imperfecto yoedraba edrabas vosedrabas él, ella, ustededraba nosotrosedrábamos vosotrosedrabais ustedes, ellosedraban
Pretérito perfecto yoedré edraste vosedraste él, ella, ustededró nosotrosedramos vosotrosedrasteis ustedes, ellosedraron
Pretérito pluscuamperfecto yohabía edrado habías edrado voshabías edrado él, ella, ustedhabía edrado nosotroshabíamos edrado vosotroshabíais edrado ustedes, elloshabían edrado
Pretérito perfecto compuesto yohe edrado has edrado voshas edrado él, ella, ustedha edrado nosotroshemos edrado vosotroshabéis edrado ustedes, elloshan edrado
Futuro yoedraré edrarás vosedrarás él, ella, ustededrará nosotrosedraremos vosotrosedraréis ustedes, ellosedrarán
Futuro compuesto yohabré edrado habrás edrado voshabrás edrado él, ella, ustedhabrá edrado nosotroshabremos edrado vosotroshabréis edrado ustedes, elloshabrán edrado
Pretérito anterior yohube edrado hubiste edrado voshubiste edrado él, ella, ustedhubo edrado nosotroshubimos edrado vosotroshubisteis edrado ustedes, elloshubieron edrado
Modo condicional
yo vos él, ella, usted nosotros vosotros ustedes, ellos
Condicional simple yoedraría edrarías vosedrarías él, ella, ustededraría nosotrosedraríamos vosotrosedraríais ustedes, ellosedrarían
Condicional compuesto yohabría edrado habrías edrado voshabrías edrado él, ella, ustedhabría edrado nosotroshabríamos edrado vosotroshabríais edrado ustedes, elloshabrían edrado
Modo subjuntivo
que yo que tú que vos que él, que ella, que usted que nosotros que vosotros que ustedes, que ellos
Presente que yoedre que túedres que vosedres, edrés que él, que ella, que ustededre que nosotrosedremos que vosotrosedréis que ustedes, que ellosedren
Pretérito imperfecto que yoedrara, edrase que túedraras, edrases que vosedraras, edrases que él, que ella, que ustededrara, edrase que nosotrosedráramos, edrásemos que vosotrosedrarais, edraseis que ustedes, que ellosedraran, edrasen
Pretérito perfecto que yohaya edrado que túhayas edrado que voshayas edrado, hayás edrado que él, que ella, que ustedhaya edrado que nosotroshayamos edrado que vosotroshayáis edrado que ustedes, que elloshayan edrado
Pretérito pluscuamperfecto que yohubiera edrado, hubiese edrado que túhubieras edrado, hubieses edrado que voshubieras edrado, hubieses edrado que él, que ella, que ustedhubiera edrado, hubiese edrado que nosotroshubiéramos edrado, hubiésemos edrado que vosotroshubierais edrado, hubieseis edrado que ustedes, que elloshubieran edrado, hubiesen edrado
Futuro que yoedrare que túedrares que vosedrares que él, que ella, que ustededrare que nosotrosedráremos que vosotrosedrareis que ustedes, que ellosedraren
Futuro compuesto que yohubiere edrado que túhubieres edrado que voshubieres edrado que él, que ella, que ustedhubiere edrado que nosotroshubiéremos edrado que vosotroshubiereis edrado que ustedes, que elloshubieren edrado
Modo imperativo
(tú) (vos) (usted) (nosotros) (vosotros) (ustedes)
Presente (tú)edra (vos)edrá (usted)edre (nosotros)edremos (vosotros)edrad (ustedes)edren
Leyenda: † arcaico, x no normativo, PART se usa más como participio, ADJ se usa más como adjetivo, cambio ortográfico, irregularidad

Traducciones

[editar]
Traducciones []

Gallego

[editar]
edrar
pronunciación (AFI) [eˈð̞ɾaɾ]
silabación e-drar
acentuación aguda
longitud silábica bisílaba
rima

Etimología

[editar]

Si puedes, incorpórala: ver cómo.

Verbo transitivo

[editar]
1
Igualar, nivelar o equilibrar algo.
  • Ejemplo: 

    «Edrou as táboas para que encaixasen melhor «Niveló las tablas para que encajasen mejor».

2
Dicho de una persona: Ser recompensada según su obrar, sea ello bueno o malo.
  • Uso: literario.
3
Dicho de vecinal: Distribuir entre todos sus miembros la fabricación o conservación de cancelas o setos.

Conjugación

[editar]
Conjugación de edrarparadigma: amar (regular) []
Formas no personales (verboides)
Infinitivo edrar ter edrado
Gerundio edrando tendo edrado
Participio edrado
Formas personales
Modo infinitivo
por . eu por . tu por . ele, por . ela, por . vostede por . nós por . vós por . vostedes, por . eles, por . elas
Infinitivo simple por . euedrar por . tiedrares por . ele, por . ela, por . vostedeedrar por . nósedrarmos por . vósedrardes por . vostedes, por . eles, por . elasedraren
Infinitivo compuesto por . euter edrado por . titeres edrado por . ele, por . ela, por . vostedeter edrado por . nóstermos edrado por . vósterdes edrado por . vostedes, por . eles, por . elasteren edrado
Modo indicativo
eu tu ele, ela, vostede nós vós vostedes, eles, elas
Presente euedro tiedras el, el, vostedeedra nósedramos vósedrades vostedes, eles, elasedran
Pretérito imperfecto euedraba tiedrabas el, el, vostedeedraba nósedrabamos vósedrabades vostedes, eles, elasedraban
Pretérito perfecto euedrei tiedraches el, el, vostedeedrou nósedramos vósedrastes vostedes, eles, elasedraron
Pretérito pluscuamperfecto euedrara tiedraras el, el, vostedeedrara nósedraramos vósedrarades vostedes, eles, elasedraran
Pretérito perfecto compuesto euteño edrado tites edrado el, el, vostedeten edrado nóstemos edrado vóstendes edrado vostedes, eles, elasteñen edrado
Pretérito pluscuamperfecto compuesto eutiña edrado titiñas edrado el, el, vostedetiña edrado nóstiñamos edrado vóstiñades edrado vostedes, eles, elastiñan edrado
Futuro euedrarei tiedrarás el, el, vostedeedrará nósedraremos vósedraredes vostedes, eles, elasedrarán
Futuro compuesto euterei edrado titerás edrado el, el, vostedeterá edrado nósteremos edrado vósteredes edrado vostedes, eles, elasterán edrado
Pretérito anterior eutiven edrado titiveches edrado el, el, vostedetivo edrado nóstivemos edrado vóstivestes edrado vostedes, eles, elastiveron edrado
Modo condicional
eu tu ele, ela, vostede nós vós vostedes, eles, elas
Condicional simple euedraría tiedrarías el, el, vostedeedraría nósedrariamos vósedrariades vostedes, eles, elasedrarían
Condicional compuesto eutería edrado titerías edrado el, el, vostedetería edrado nósteriamos edrado vósteriades edrado vostedes, eles, elasterían edrado
Modo subjuntivo
que eu que tu que ele, que ela, que vostede que nós que vós que vostedes, que eles, que elas
Presente que euedre que tiedres que ele, que ela, que vostedeedre que nósedremos que vósedredes que vostedes, que eles, que elasedren
Pretérito imperfecto que euedrase que tiedrases que ele, que ela, que vostedeedrase que nósedrásemos que vósedrásedes que vostedes, que eles, que elasedrasen
Pretérito perfecto que euteña edrado que titeñas edrado que ele, que ela, que vostedeteña edrado que nósteñamos edrado que vósteñades edrado que vostedes, que eles, que elasteñan edrado
Pretérito pluscuamperfecto que eutivese edrado que titiveses edrado que ele, que ela, que vostedetivese edrado que nóstivésemos edrado que vóstivésedes edrado que vostedes, que eles, que elastivesen edrado
Futuro que euedrar que tiedrares que ele, que ela, que vostedeedrar que nósedrarmos que vósedrardes que vostedes, que eles, que elasedraren
Futuro compuesto que eutiver edrado que titiveres edrado que ele, que ela, que vostedetiver edrado que nóstivermos edrado que vóstiverdes edrado que vostedes, que eles, que elastiveren edrado
Modo imperativo
(tu) (vostede) (nós) (vós) (vostedes)
Presente (ti)edra (vostede)edre (nós)edremos (vós)edrade (vostedes)edren
Leyenda: † arcaico, x no normativo, PART se usa más como participio, ADJ se usa más como adjetivo, cambio ortográfico, irregularidad

Referencias y notas

[editar]
  1. «edrar» en Diccionario de la lengua española. Página 169. Editorial: Calpe. 15.ª ed, Madrid, 1925.