Ir al contenido

imperitus

De Wikcionario, el diccionario libre
imperītus
clásico (AFI) [ɪm.pɛˈriː.tʊs]
variantes inperītus

Etimología

[editar]

Del prefijo in-2 y perītus ('perito').[1]

Adjetivo

[editar]
1
Especialmente con genitivo: falto de experiencia, conocimientos, habilidades, etc., ignorante (de), inexperto (en), imperito, inhábil, indocto.[1]
b
También con las preposiciones ad o in + ablativo.[1]
c
Dícese del habla, de la conducta, etc.[1]

Declinación

[editar]
Declinación de imperītus, imperīta, imperītumtipo: primera y segunda declinación []
Singular
Masculino Femenino Neutro
Nominativo m.imperītus f.imperīta n.imperītum
Genitivo m.imperītī f.imperītae n.imperītī
Dativo m.imperītō f.imperītae n.imperītō
Acusativo m.imperītum f.imperītam n.imperītum
Ablativo m.imperītō f.imperītā n.imperītō
Vocativo m.imperīte f.imperīta n.imperītum
Plural
Masculino Femenino Neutro
Nominativo m.imperītī f.imperītae n.imperīta
Genitivo m.imperītōrum f.imperītārum n.imperītōrum
Dativo m.imperītīs f.imperītīs n.imperītīs
Acusativo m.imperītōs f.imperītās n.imperīta
Ablativo m.imperītīs f.imperītīs n.imperītīs
Vocativo m.imperītī f.imperītae n.imperīta

Referencias y notas

[editar]
  1. 1 2 3 4 Oxford Latin Dictionary. Editado por: P. G. W. Glare. Editorial: Oxford University Press. Oxford, 1983.