peritus
Apariencia
| peritus | |
| clásico (AFI) | /peˈriː.tus/ ⓘ |
| eclesiástico (AFI) | /peˈri.tus/ |
| silabación | pe-rī-tus |
| acentuación | llana |
| longitud silábica | trisílaba |
| rimas | i.tus, iː.tus |
Etimología 1
[editar]participio perfecto pasivo de -perīo, -īre/-perior, -īrī, "encontrar", "experimentar" (de pariō, -ere, "parir"), compárese reperiō, opperior, experior y comperior.[1]
Adjetivo
[editar]Sustantivo masculino
[editar]- 2
- Abogado.[2]
- Sinónimos: iūris perītus, iūre perītus, cōnsultus
Locuciones
[editar]Locuciones con "perītus" [▲▼]
- iūris perītus - experto en leyes, abogado.[2]
- iūre perītus - experto en leyes, abogado.[2]
Declinación
[editar]Declinación de perītus, perīta, perītum tipo: primera y segunda declinación [▲▼]
| Singular | |||
|---|---|---|---|
| Masculino | Femenino | Neutro | |
| Nominativo | m. perītus | f. perīta | n. perītum |
| Genitivo | m. perītī | f. perītae | n. perītī |
| Dativo | m. perītō | f. perītae | n. perītō |
| Acusativo | m. perītum | f. perītam | n. perītum |
| Ablativo | m. perītō | f. perītā | n. perītō |
| Vocativo | m. perīte | f. perīta | n. perītum |
| Plural | |||
| Masculino | Femenino | Neutro | |
| Nominativo | m. perītī | f. perītae | n. perīta |
| Genitivo | m. perītōrum | f. perītārum | n. perītōrum |
| Dativo | m. perītīs | f. perītīs | n. perītīs |
| Acusativo | m. perītōs | f. perītās | n. perīta |
| Ablativo | m. perītīs | f. perītīs | n. perītīs |
| Vocativo | m. perītī | f. perītae | n. perīta |