impossibilitas

Latín

impossibilitas
clásico (AFI)	/im.pos.siˈbi.li.taːs/
eclesiástico (AFI)	/im.pos.siˈbi.li.tas/
silabación	im-pos-si-bi-li-tās
acentuación	esdrújula
longitud silábica	hexasílaba
variantes	inpossibilitās
rimas	i.li.tas, i.li.taːs

Etimología

De impossibilis ('imposible') y el sufijo tās; < in-possum-bilis-tās < in-potis-sum-bilis-tās.

Sustantivo femenino

1

Imposibilidad.

Descendientes

Descendientes [▲▼]

• Alemán: Impossibilität ^(de)(a través del francés)
• Catalán: impossibilitat ^(ca)
• Español: imposibilidad
• Francés: impossibilité ^(fr)
• Gallego: imposibilidade ^(gl)
• Inglés: impossibility ^(en)
• Italiano: impossibilità ^(it)
• Portugués: impossibilidade ^(pt)

Declinación

Declinación de impossibilitās, impossibilitātis  tipo: tercera declinación [▲▼]

	Singular	Plural
Nominativo	sg. impossibilitās	pl. impossibilitātēs
Genitivo	sg. impossibilitātis	pl. impossibilitātum
Dativo	sg. impossibilitātī	pl. impossibilitātibus
Acusativo	sg. impossibilitātem	pl. impossibilitātēs
Ablativo	sg. impossibilitāte	pl. impossibilitātibus
Vocativo	sg. impossibilitās	pl. impossibilitātēs