monoptongarse
Apariencia
| monoptongarse | |
| pronunciación (AFI) | [monopt̪õŋˈgaɾse] |
| silabación | mo-nop-ton-gar-se |
| acentuación | llana |
| longitud silábica | pentasílaba |
| rima | aɾ.se |
Etimología
[editar]Si puedes, incorpórala: ver cómo
Verbo pronominal
[editar]- 1
- Monoptongar (uso pronominal de ...)
Conjugación
[editar]Conjugación de monoptongarse paradigma: llegar (regular) [▲▼]
| Formas no personales (verboides) | |||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Infinitivo | monoptongarse | haberse monoptongado | |||||
| Gerundio | monoptongándose | habiéndose monoptongado | |||||
| Participio | monoptongado | ||||||
| Formas personales | |||||||
| Modo indicativo | |||||||
| yo | tú | vos | él, ella, usted | nosotros | vosotros | ustedes, ellos | |
| Presente | yo me monoptongo | tú te monoptongas | vos te monoptongás | él, ella, usted se monoptonga | nosotros nos monoptongamos | vosotros os monoptongáis | ustedes, ellos se monoptongan |
| Pretérito imperfecto | yo me monoptongaba | tú te monoptongabas | vos te monoptongabas | él, ella, usted se monoptongaba | nosotros nos monoptongábamos | vosotros os monoptongabais | ustedes, ellos se monoptongaban |
| Pretérito perfecto | yo me monoptongué | tú te monoptongaste | vos te monoptongaste | él, ella, usted se monoptongó | nosotros nos monoptongamos | vosotros os monoptongasteis | ustedes, ellos se monoptongaron |
| Pretérito pluscuamperfecto | yo me había monoptongado | tú te habías monoptongado | vos te habías monoptongado | él, ella, usted se había monoptongado | nosotros nos habíamos monoptongado | vosotros os habíais monoptongado | ustedes, ellos se habían monoptongado |
| Pretérito perfecto compuesto | yo me he monoptongado | tú te has monoptongado | vos te has monoptongado | él, ella, usted se ha monoptongado | nosotros nos hemos monoptongado | vosotros os habéis monoptongado | ustedes, ellos se han monoptongado |
| Futuro | yo me monoptongaré | tú te monoptongarás | vos te monoptongarás | él, ella, usted se monoptongará | nosotros nos monoptongaremos | vosotros os monoptongaréis | ustedes, ellos se monoptongarán |
| Futuro compuesto | yo me habré monoptongado | tú te habrás monoptongado | vos te habrás monoptongado | él, ella, usted se habrá monoptongado | nosotros nos habremos monoptongado | vosotros os habréis monoptongado | ustedes, ellos se habrán monoptongado |
| Pretérito anterior† | yo me hube monoptongado | tú te hubiste monoptongado | vos te hubiste monoptongado | él, ella, usted se hubo monoptongado | nosotros nos hubimos monoptongado | vosotros os hubisteis monoptongado | ustedes, ellos se hubieron monoptongado |
| Modo condicional | |||||||
| yo | tú | vos | él, ella, usted | nosotros | vosotros | ustedes, ellos | |
| Condicional simple | yo me monoptongaría | tú te monoptongarías | vos te monoptongarías | él, ella, usted se monoptongaría | nosotros nos monoptongaríamos | vosotros os monoptongaríais | ustedes, ellos se monoptongarían |
| Condicional compuesto | yo me habría monoptongado | tú te habrías monoptongado | vos te habrías monoptongado | él, ella, usted se habría monoptongado | nosotros nos habríamos monoptongado | vosotros os habríais monoptongado | ustedes, ellos se habrían monoptongado |
| Modo subjuntivo | |||||||
| que yo | que tú | que vos | que él, que ella, que usted | que nosotros | que vosotros | que ustedes, que ellos | |
| Presente | que yo me monoptongue | que tú te monoptongues | que vos te monoptongues, te monoptongués | que él, que ella, que usted se monoptongue | que nosotros nos monoptonguemos | que vosotros os monoptonguéis | que ustedes, que ellos se monoptonguen |
| Pretérito imperfecto | que yo me monoptongara, me monoptongase | que tú te monoptongaras, te monoptongases | que vos te monoptongaras, te monoptongases | que él, que ella, que usted se monoptongara, se monoptongase | que nosotros nos monoptongáramos, nos monoptongásemos | que vosotros os monoptongarais, os monoptongaseis | que ustedes, que ellos se monoptongaran, se monoptongasen |
| Pretérito perfecto | que yo me haya monoptongado | que tú te hayas monoptongado | que vos te hayas monoptongado | que él, que ella, que usted se haya monoptongado | que nosotros nos hayamos monoptongado | que vosotros os hayáis monoptongado | que ustedes, que ellos se hayan monoptongado |
| Pretérito pluscuamperfecto | que yo me hubiera monoptongado, me hubiese monoptongado | que tú te hubieras monoptongado, te hubieses monoptongado | que vos te hubieras monoptongado, te hubieses monoptongado | que él, que ella, que usted se hubiera monoptongado, se hubiese monoptongado | que nosotros nos hubiéramos monoptongado, nos hubiésemos monoptongado | que vosotros os hubierais monoptongado, os hubieseis monoptongado | que ustedes, que ellos se hubieran monoptongado, se hubiesen monoptongado |
| Futuro† | que yo me monoptongare | que tú te monoptongares | que vos te monoptongares | que él, que ella, que usted se monoptongare | que nosotros nos monoptongáremos | que vosotros os monoptongareis | que ustedes, que ellos se monoptongaren |
| Futuro compuesto† | que yo me hubiere monoptongado | que tú te hubieres monoptongado | que vos te hubieres monoptongado | que él, que ella, que usted se hubiere monoptongado | que nosotros nos hubiéremos monoptongado | que vosotros os hubiereis monoptongado | que ustedes, que ellos se hubieren monoptongado |
| Modo imperativo | |||||||
| ― | (tú) | (vos) | (usted) | (nosotros) | (vosotros) | (ustedes) | |
| Presente | ― ― | (tú) monoptóngate | (vos) monoptongate | (usted) monoptónguese | (nosotros) monoptonguémonos | (vosotros) monoptongaos | (ustedes) monoptónguense |
| Leyenda: † arcaico, x no normativo, PART se usa más como participio, ADJ se usa más como adjetivo, ■ cambio ortográfico, ■ irregularidad | |||||||
Traducciones
[editar]Traducciones [▲▼]