Ir al contenido

plecto

De Wikcionario, el diccionario libre
plectō
clásico (AFI) [ˈplɛk.toː]

Etimología

[editar]

Del protoitálico *plekt-, *-plek-ā-, del protoindoeuropeo *pleḱ- ("tejer", "trenzar").[1] Compárese el sánscrito प्रश्न (praśna, "tejido", "cesta"), el griego antiguo πλέκω (plékō, "tejer", "trenzar"), el eslavo eclesiástico antiguo plesti ("tejer"), el nórdico antiguo flétta ("tejer") y el alemán antiguo flehtan ("tejer").[1]
-plex

Verbo transitivo

[editar]
1
Tejer, entretejer, entrelazar, trenzar.[2]

Conjugación

[editar]
Conjugación de plectō, plectere, plexī, plexum(tercera conjugación, regular) []
Formas no personales (verboides)
Infinitivo activo plectere, plexisse
Infinitivo pasivo plectī
Participio activo plectēns, plexūrus
Participio pasivo plectendus, plexus
Gerundio plectendī, plectendō, plectendum
Supino plexum, plexū
Formas personales
Modo indicativo
ego is, ea, id nōs vōs eī, eae, ea
Presente egoplectō plectis is, ea, idplectit nōsplectimus vōsplectitis eī, eae, eaplectunt
Pretérito imperfecto egoplectēbam plectēbās is, ea, idplectēbat nōsplectēbāmus vōsplectēbātis eī, eae, eaplectēbant
Futuro egoplectam plectēs is, ea, idplectēt nōsplectēmus vōsplectētis eī, eae, eaplectent
Pretérito perfecto egoplexī plexistī is, ea, idplexit nōspleximus vōsplexistis eī, eae, eaplexērunt, plexēre
Pretérito pluscuamperfecto egoplexeram plexerās is, ea, idplexerat nōsplexerāmus vōsplexerātis eī, eae, eaplexerant
Futuro perfecto egoplexerō plexeris is, ea, idplexerit nōsplexerimus vōsplexeritis eī, eae, eaplexerint
Presente pasivo egoplector plecteris, plectere is, ea, idplectitur nōsplectimur vōsplectiminī eī, eae, eaplectuntur
Pretérito imperfecto pasivo egoplectēbar plectēbāris, plectēbāre is, ea, idplectēbātur nōsplectēbāmur vōsplectēbāminī eī, eae, eaplectēbantur
Futuro pasivo egoplectar plectēris, plectēre is, ea, idplectētur nōsplectēmur vōsplectēminī eī, eae, eaplectentur
Modo subjuntivo
ut ego ut tū ut is, ut ea, ut id ut nōs ut vōs ut eī, ut eae, ut ea
Presente ut egoplectam ut tūplectās ut is, ut ea, ut idplectat ut nōsplectāmus ut vōsplectātis ut eī, ut eae, ut eaplectant
Pretérito imperfecto ut egoplecterem ut tūplecterēs ut is, ut ea, ut idplecteret ut nōsplecterēmus ut vōsplecterētis ut eī, ut eae, ut eaplecterent
Pretérito perfecto ut egoplexerim ut tūplexerīs ut is, ut ea, ut idplexerit ut nōsplexerīmus ut vōsplexerītis ut eī, ut eae, ut eaplexerint
Pretérito pluscuamperfecto ut egoplexissem ut tūplexissēs ut is, ut ea, ut idplexisset ut nōsplexissēmus ut vōsplexissētis ut eī, ut eae, ut eaplexissent
Presente pasivo ut egoplectar ut tūplectāris, plectāre ut is, ut ea, ut idplectātur ut nōsplectāmur ut vōsplectāminī ut eī, ut eae, ut eaplectantur
Pretérito imperfecto pasivo ut egoplecterer ut tūplecterēris, plecterēre ut is, ut ea, ut idplecterētur ut nōsplecterēmur ut vōsplecterēminī ut eī, ut eae, ut eaplecterentur
Modo imperativo
(tū) (is, ea, id) (vōs) (eī, eae, ea)
Presente (tū)plecte (is, ea, id) (vōs)plectite (eī, eae, ea)
Futuro (tū)plectitō (is, ea, id)plectitō (vōs)plectitōte (eī, eae, ea)plectuntō
Presente pasivo (tū)plectere (is, ea, id) (vōs)plectiminī (eī, eae, ea)
Futuro pasivo (tū)plectitor (is, ea, id)plectitor (vōs) (eī, eae, ea)plectuntor
Leyenda: † arcaico, x no normativo, cambio ortográfico, irregularidad

Referencias y notas

[editar]
  1. 1 2 Michiel de Vaan. Etymological Dictionary of Latin and the Other Italic Languages. Páginas 471-72. Editorial: Leiden. Brill, 2008. ISBN: 9789004167971.
  2. Oxford Latin Dictionary. Editado por: P. G. W. Glare. Editorial: Oxford University Press. Oxford, 1983.